MEVLÂNA’yım ben!

Geldik gördük
Suyumuzu verdik
Yanılan yorulan diler
Sudan içer, sıhhat diler

Danıştım LOKMAN’a
Allah verdiğini
Kulu yuvada gördüğünü
Yumak sardığını unutma
Ölmekten korkma
Ölmek değil,
Yudumdan içmeyi düşün
Hastalık kula,
Yorgunluk üzgünlük kula
Allah'tan deva gine kula

O'ndan dileyen
Yolunda giden
Şaşmaz, şaşkına bakmaz
Andığın Yuva’ya gelmez
Allah dedik geldik
Gönlünü gördük
Gönlün çok yorgun
Düşündüğün durgun
Allah'ın verdiği değil mi
kulun çekmesi?
Ömürdür görülür
Her şey çekilir
Çekilen yol hayıra götürür
Hayır de
Allah'ın verdiği hayırdır
Ondan şüphen olmasın
Gelenden korkun olmasın
Düşünme kötü
Olacaktan değil
Münasip olduğunu
Allah’ın verdiğini
Duranı, yoluna gireni düşün
Sonu değil
Yunduğun günü düşün
Olacak işin, pişecek aşın
Gelsin yoldaşın
Şifa diledin
Allah rast getirsin
Yoluna çıkarsın.

Geldim size yol verdim
Size yoldaş oldum
Gidelim desem ne dersin?
Dünümüz günümüzden güzel olsun
Yarınımız güzel olsun
Allah'ın verdiğini
Allah'a şükür edip anın.

O'ndan danışıp geldim
O'na amadeyim
Kulunun hizmetindeyim
Allah’ımın yoluna
Girdim koluna
El verdim GARİB kuluna


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah


(Resim verildi: AYŞE Hanım)

Sabır ya kızım
EYÜP SULTAN dedim
Sabır diledim
Ağıza gönülden mani olmaz
Ağızdan yolunuz gönüle gider
Sakın şaşma
Düşün düşün taşma
Korkup kaçma
Gör gündüz EYÜP’ten sabır
Danışıp gece

Allah’a varan
Yumaktan geçip
Ahireti seçen kul
AYŞE HATUN.
Hz.AYŞE değil
Ulu bir kul
Sabır ile yolunu buldu