MEVLÂNA’yım ben!

Günün yuvada yol verişini
Yol münasip olsun dedim
Sözümü size verdim
Almıyor demeyin
Gönül koymak
Bilmekle değil
Uymakla olur
Hummalı olursa
Kul yolunu bulmuş denir
Dünya sözüdür
Gönül ölçüsü
Senden benden değil
Allah’ımdandır
Durumun sakinliği, ayağındandır

Kul ne dese yanılır
Olay niyazla anılır
Allah’ım olaya hayır yön verir
Annenin yolu, babanın kolu
Yavrunun üzerinde olmalı
Yavru kendini hür bilmeli
Yumağını güvenle sarmalı
Yaşamaktan korkutmamalı
Almayı öğrendi vermeli
Vermeyi bilmeli
Gücünce çalışmalı
Aydın yolu bilmeli
Öğreten ana ile baba olmalı
Dünyanın karanlık olduğunu değil
Güneşin her sabah
Doğduğunu bilmeli
Karanlıktan korkmamalı
Nasıl olsa güneş doğacak diye
Kendi haline kalmak değil
Gece olacak diye tedbir almalı
Olanı Allah’a havale etmeli
Güveni o zaman tam olur
Almayı dilediğin
Hayırdır dediğin hayırdır

Dert deme dünya olayını
Tencerene sakla kalayını
Kula sert deme
Kalay kul için değil bakır içindir
Sözü söze katmak
Kula huzur vermez
Kul huzuru kendi aramalı
Muhabbet güzel yoldan edilir
Kulu günde olanı bildirir
Deyişime uydurur

Günün yorumu
Kulun kalımına değil
Gidimine olmalı
Sözünüzü sakınmayın
Yanlış diye bakınmayın
Gaye, yolunu bildirmek
Haddini değil

Huzuru aramakla bulursunuz
Bekleyim gelsin derseniz yanılırsınız
Huzur Allah’a yönelmekle olur
Çünkü verici O'dur
Olmuşa arkanı dön
Gelene şüphesiz katlan
İyi olana şükür de
Kendince kötü olana
Sebepsiz olmaz
Allah’ım vermez de
Hayır olsun bekle
Ayırmadım, cümleye söyledim
Çünkü huzuru sağdan soldan aramak
Fani kulun ilk düşüncesidir
En son Allah’ına yönelir
Çözüldüğünü görür
Bende var mı? demeyin
Her kul, gün gelir yanılır
Yanıldığını bilmek de dönüştür
Söz söze bağlanır
Gönül dağlanır
Dağlanan gönül
Allah’ına yönelir

(Resim verilir)

NUH Hazretleri
Kendi havasına girdi
Duasına daldı
Allah’ından emanetlerini diledi
Allah’ına duası oldu
Tufanın felaketinden
Allah’ına sığındı
Allah’ı ona emanetlerini verdi
Koruyucu oldu

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah