MEVLÂNA’yım ben!

Hoş Yuva'mız, havamız
Yol aldık selam verdik
Cemaat kurduk geldik
Olgunluğa dünya gününde erdik
Doyasıya sevdik
Ölesiye özledik
Varlığını gönülde duyduk

Olmak dileğinizce olsa
Ulu’nun sözüne ne hacet?
Olmak, yolunca
Kulun gönlünce olur
Ne niyet gelene uyar
Ne yol gideni duyar
Duyan gönüldür
Seven gönüldür
MERYEM niyet mi etti?
Doğmuş yavrusunu
Kuyuya mı attı?
Nasibine yolu kattı
Danıştı, söyleşti
Yüce’den kuvvet aldı, almayı bildi
Aymayı bilen, sormayı bilendir
Kime sorayım? dersen
Allah’ıma danış
Şüphesiz bekle
Görürsün ki, sana yolunu açar
Rehberini gönderir
Ne var ki kul buna tesadüf der
Tesadüf nedir ki?
Analık sabır ister
Babalık amade olmak diler
Ne demek? dersen
Baba olmak kolay olsa
Kan deveranı uymaz
Yavru babadan isim almaz
Olmayı bilen bu mudur? derseniz
Her yol aynı meydana varmaz
Baba olan yuvadan ayrı kalmaz
Babalık, isimde değil
İsmini verenin gücündedir
Almaya gönülden razı olan baba
Vermeyi bütün benliği ile kabul etmeli
Beklemek yanıltır.

OMAR der ki;
Yavruna, verebildiğinle iftihar etmelisin,
alabildiğinle değil
Allah’ım yarattı
Kulun yolunu kendine bağladı
Eline rehberini verdi
Tutun, yürü.
Tutunmazsan,
Hatayı kendinde ara
Başkasına el koyma, YM olmaz.
Elbet hummalı olmak, yolu şaşırtır

Almaktan bıkmayan,
YM eldeyiz.
Sözümüzü bilen dildeyiz
Açık gönüllerdeyiz
Aşmak kolay diyene de ki;
Yolunu bulunca aşmak elbet kolay
Bulmayana YM diyemem
Dünya sözü veremem

Yumuşak yolumuz
Uygun kulumuz
Aldı sözümüz
Buldu kuyumuz
Döner dururuz
Sular veririz
Yanan yanmayan sevinir
Suyu kim kenara bırakır?
Sepete koysan akar
Testiye doldur ki
Yerini bulsun
Yoldan gelenler
Gidişe sevinsin

Hummalı olunmasın
Kulun niyeti bozulmasın dedik
Olduğu gibi güzel
Suyun alınışına göre almak
Yolumuzun parolasıdır
Aslında vermektir yolun düzü
Yalnız alış, Allah’ımdandır
Sözün gelişi değil
Dünyanın kuruluşundan beri
Kul hep alır, almayı diler
Veren Allah’ımdır
Yalnız, kulun kuldan beklemesi hatalıdır
Nasip yolunu Allah’ımdan dile
Sana yolunu açar
Kulunu sebep eder

Bağa bostan ekilmez
Asmanın gölgesi
Kula yetmez
Öyle de olur
Suyu bol alan ağaç büyür gölge verir
Zeytin, veriminden sevilir
Çınar, gölgesinden
Çam, gövdesinden

Sebze, günlük mevsimlik
Ağaç, yıllık
Yerli yerinde, düzenli
Değiştirmeye kul gücü yetmez
Sebze olan yerde ot bitmez
Çünkü kul bırakmaz
Saha geniş olan yerdeki verimle
Dar olan yerdeki verim bir olmaz
Dar yerde, verim daha çok olur
Ağacın sahası geniş olmalı
Dalını vermeye gücü yetmeli

Ayağın gidişini
Yumağına uydurmalı
Mübarek Ramazan’ın
Gelişini kutlamalı
Gidişi de gelişe uysun
Sevinç ile kutlansın, Amin
Geldi bizi buldu
Gönüller pak oldu

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah