MEVLÂNA’yım ben!

Yuvamızın adına
Ağzımızın tadına duacıyız
Cümleden selam aldık geldik
Yollarda durduk
Sayha sayha gül verdik
Gülleri yollara serdik
Sayha perde demektir
Perde görgü demektir
Görgü sevgi demektir
Her biri bir sayhadır

Konuyu biz seçmedik
Dileyen kulu geçmedik
Kul diledi biz verdik
Allah’ımın emri ile geldik
Sözümüz oluşta alınır
Dedemiz demişti denir
Asmayı diledi isen
Bağını budadı isen
Verimini beklemek hakkındır
Kararda kalmak Hakk’ındır
Kararı ben vereyim dersen
Yanılmış olursun

Usul hakkında görüşün
Teferruata inmeyin
Teferruatı inceleyen ipi koparır
Meyanında görüştüğün görgüyü
Paylaştığın olur
YM olmuş evet

Sabretmesini bilmeyen
Üzüntüye katlanmayan
Ferahtan haber almaz
Olmuş
Gönüller dolmuş
Kuyudan değil
Deryadan almış

Soğuk dersin üşürsün
Üşüdükçe giyinirsin
Sıcakta soyunursun
Teferruat odur
Asıl olan soğuk ile sıcaktır
Çünkü kul vardır bir ruba giyer
Kul vardır kat kat giyinir
Her kul alıştığını diler
Ne var ki alıştığını değil
Bölüştüğünü bulur
Zahmeti değil
Rahmeti dileyin
Zahmetin verdiğine katlanamayacaksan
Yumuşak olmayı dile
Olumunu Allah’ım bilir
Katlanamayacak kulunu
Zahmete koymaz
Kulunun olmasın diye yalvardığını
Kuluna vermez
Mümin olan bilir
Değirmen su ile döner

Kaydına yazıldı
Yoluna çizildi
Düğümler çözüldü
Hayır olsun Allah’ım diyelim
Dualarımız ile yoluna duralım
Güneşten yol aldı
Kandiller yoluna yandı
Kuğuya günün yolunu sorsa
Gölgeye çeker
Onun için yolunu kendi bilsin
Kuğuya danışmasın
Kuğu paklığın örneğidir
Ne var ki sadece
Gününü anını yaşar
Gölgeye koşar
Güzellik ararsan göle git
Derinlik ararsan deryaya

Can idik
Canan dedik
Canan diye yandık kül olduk
Canı cananda bulduk
Can canan bir olduk
Cümleyi beraber sardık
Kulu kulun nurunda kardık
Kulu canan ile derdik
Can, canan, canlar bir olduk
 

Yerde toprak
Serde yaprak ararsan
Gönlünü nur ile tararsan
Netice kül olmaktır
Nerde aradın?
Nerde buldun?
Hangi gönlü kırdı isen
Allah’ım ordadır
Rahmeti aradın mı?
Bekledin de buldun mu?
Beklemeye ne gerek
Her kul O’nun rahmetinin içindedir
Kessen de kesmesen de
Sorsan da sormasan da
O seninle
Yeter ki sen O’nunla olasın

YUNUS’um sözünü kendi açsın;
Elim açsam
Yola geçsem
Rahmetini dilesem
Gökten mi yağar?
Toprağı açsam
Ekini atsam
Biçmeyi rahmetten bilmeyim mi?
Kulu kulda bulmayım mı?
Kulu O’nda bilmeyim mi?
Yerde gördüğün rahmet O’dur
O’nu bilmek
O’nu sevmek
O’ndan geleni sevmek
Sadece rahmetindendir
O’nu bana bildiren
Mademki yerdir
Rahmeti de yerden gelir
Öz olduğumda ancak O’na vardım
Gönlümü rahmeti ile kardım
Elde yaprak, dilde toprak yürüdüm
Özde nurunu buldum dedi
YUNUS’um selamladı

ŞEMS YM dedi
Selamette hayreti sildi
Güzel olacak
Uyduğuna sevinecek
Niyazını aldım ilettim YM
Gümüş kapandı
Altına yol verildi
Niyette açık kalsın
Yolu açık bilsin
Tek sözüm sadece
Helalde kalsın
Helalde teferruat aranmaz
Vicdanına yük olan her şey haramdır
Sözümü açık yazı yapsın
Gözünden ayırmasın
Ona sadece öyle olduğu sürece
Sonsuz yardımım olur dedi yürüdü

YUNUS’um yoldan sorar
Yumağı düğümsüz sarar
Katığı dileyene baldan sunar
Kucağı dolu gelsin
Yolunu bana çevirsin der
Yol açılır
Güneş seçilir
Dünya yolu
Aymayı bilen
Rahmete uyandır
Rahmeti bilmeyene
Dünya ziyandır

Danayı anasına saldık
Sütünü alsın dedik
Artanını nasibimiz bildik
Sana danası ile anasını verdik
Eyvallah dedik
Allah’ıma emanet ettik


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah