MEVLÂNA’yım ben!

Hazır ile yazmayız
Koyun diye gütmeyiz
Sergiye koyup satmayız
Hak olanı
Haram diye katmayız

O olmaz, olamaz demedim
Nasıl ki radyo olmadan ses alamazsın
GARİB olmadan söz bulamazsın
Benden alışıdır, GARİB’in verişidir
Elini tutan olunca kuzu da yazar
Senin elinden tutan olsa
Sen de bakmadan yazarsın
Yüce’nin emridir
Meyveyi olduran
Gülü renklendiren
GARİB’in eline yazı vermekten aciz midir?
Benden de değil
Yüce’nin emri ile gelirim
Şükrünüz ahretinizi aydınlatsın
Serçede kanat olmasa
Uçmayı denemez
GARİB’de el olmasa
Yazmayı düşünmez
Kanat misali verilir

Komşuda olan
Komşuya göründüğü gibi gelmez
Her dolayında ayrı mana aranır
Asla bir bütün düşünülmez
Halbuki her olay olduğu gibi
Bir bütün diye düşünülse
Söz söze katılmaz
Ard düşünce yer almaz
Cümle için söyledim
Her kul alsın
Kendine yer etsin
Kutuya konulan her eşya
Korunması düşünülendir
Gördüğün duyduğun da
Mademki kafa kutuna girdi
Orda kalsın
Yalnız sizlere değil
Meyhaneye giren
Şarap bekleyen
Geç geldi ise
Şarabı geç içer
Ne var ki
Geçlikte sakiyi hatalı bulur
Mümin olan bilir
Ham olan gerinir
Ham olmayalım
Olaylarda diklenmeyelim ki
Zoraki daldan düşmeyelim
Zorluk alamayanın kaygusu olsun
Deryamızı bulamayanların kaygusu olsun
Denize giren, yüzeyim diyen
Ne kulaç atmaktan
Ne sırt üstü yatmaktan şikayet etmez
Şikayet ettin demedim
Deryadaki düzeni söyledim
Kimi kürek çeker
Kimi yelken açar
Kimi şarkı söyler
Gönüllerdeki gaye hep birdir
Müzeyyen kullarının elbet
Vazifesi daha zorludur
Ne var ki varılacak ufuk
Zorluğu değil gönülleri açar
Kul yaklaştıkça bedenden kaçar
Aşamadığın köprüyü yıkma demiştim
Mümin olan bilir
Köprüde her kul yürür
Her yürüyen adına gelir
Adından adımı bulur
Ne senden
Ne benden
Her gelen
Yüce’nin emrindendir
O’nun emrine karşı çıkılmaz
Ol dediğine dur denilmez
Gör dediğine göz kapanmaz
Aşk bağına girildikte
Dönüş yapılmaz
Çünkü o bağ her kuluna açılmaz
Kulun oluşunda hata aranmaz
Görünüşe perde çekilmez

Üzümlerimiz erdi sunulsun dendi
Cümlemiz geldi
Selam olsun sizlere
Dediler ki;
Bizler de sunalım mı?
Selam verip dönelim mi?

ABDÜLKADİR GEYLANİ geldi;
Sunsun dediler
Tasıma şarap doldurdular
Kullarımın dediler
Yüce’den emir verdiler
Aşk ile dolduk dolasıya
Dünyayı sevdik ölesiye dedi, selamladı

YUNUS EMRE geldi;
Saygıyı sevgiyle
Sevgiyi Yüce’ye
Yüce’den gelen
Erinceye kadar yönelt ki
Kendini bulasın
Yarattığını ölesiye sevesin  

MERKEZ’im geldi
Odaya durdu;
MEVLÂNA’nın postu dedi
GARİB’in gönlüne baktı
Kandiline kendi yağından kattı
Benden de olsun
Kul adımı ansın dedi
Aşkına merkez aradı
Olduğum yerden
Durduğum yere kadar dedi
Olduğum yerden
Durduğum yere kadar demek
Kainatı çevrelemektir
Çevre deği, Hacim

Dünyayı oynatmazsan
Neticeyi bulmazsın dedi
ŞEMS’im geldi;
Gönülde aşk mı dolu?
Yoksa cümle mi kulu?
Elbet cümlesi kulu
Senin gönlündeki aşk
Sadece yağ kandili dedi
ŞEMS gönül ateşini yetersiz buldu
Kendi ateşini elbet
Sana söz demek
Kulunun haddi mi?
Sevginiz olmasa
Suyunuz akmazdı
Sohbetimiz bulunmazdı
Dostluğumuz ne senin ne benim
Ne de bir başka kulun
Sözü değildir
Sadece ol diyenin
Yol açanın emridir

Telli salındı geldi
Gelin elinden tuttu
Dumansız gönüllerde
Yağsız kandil kalmasın
Dileyen kuluna
Kapımız kapanmasın dedi, duacı oldu

Resmim için denileni
Yerini bilineni söyleyim
Resmi yuvaya bırakayım
Gelen günde dilerim
Yerimi orda bilenlere çizerim
Yemen’den gelip gezende
Gördüğümü vereyim
Meydana aşure kazanı kurayım dedi
Güğümü elime verdi
GANİ HAZRETLERİ.

Buraya verilen
Göz ile görülendir
Delili yazılandır
Yazdığım olacak
Günü geldi çatılacak
Sofralar kurulsun
Eller açılsın

MEVLÂNA’yım geldim
Türlü ziyafette buldum
Allah’ım dedim
Yolumu sen açtın
GARİB’i sen seçtin
Hatan olur mu?
Yüce ol dediği kulda yanılır mı?
Gözde nur
Gönülde aşk
Mecliste sohbetimiz eksik kalmasın
GARİB’in yükünden gücü eksilmesin
Amin diyelim
Duacı olalım
Bilelim ki emir Ol diyendedir
Vakit öl diyendedir

Allah’ıma emanet olasınız
Yorumunu bildiğiniz gibi bulasınız

Gülde arı bulan şaşmasın
Arıda iğne var Gülü incitir diye düşünmesin
Verenin incindiği görülmez
Ne arı gülü incitir
Ne gül arıdan şikayetçi olur
Mümin olmak
Allah’ım demekle kalmaz
Verdiklerinde kul bir şey bulmaz ise dedi
HOCA NASREDDİN selamladı gitti


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah