|
MEVLÂNA’yım ben!
Yeşil fistan giyenden
Sözü destan diyenden
Hoş sohbeti sorandan
Koyun postu serenden
Selam getirdim
Selam olsun sizlere
Yolum düştü düzlere
YUNUS EMRE gözlere
Selam ile geldi
Yuyan olduğum kullara
Bedeni dinleyen
Yumuşak yol dileyen
Her kulun yuyanıyım
Rahvan atın adımı
Muradın ne ise olsun
Adını YUNUS’um desin
Rahvan densin
Yazımız düzelsin
Hata bizden densin
(Rahvan kelimesini iyi okuyamadığımız için bu düzeltme yapıldı)
Rayda giden şaşmaz
Şaşsa da düşmez
El hatası olanda
Söz edilmez
Halkına zulmeden şahın başı er geç düşer
Her zulmün sonu kahır ile biter
Zalim olan kendini kuvvetli görür
Allah’ım güçsüze yardımcı olur
Huyda güzel aransın
Yaprakta gazel taransın
Sohbette söz her kula düşsün
Karar cümle ile verilsin
Hoyrat olanın sözü
Hayrete düşürmesin
Kanarya sesi ile
Şahin gücü ile tanınır
Kanaryada güç ararsan yersiz
Şahinde ses duyarsan
Hayrete düşersin
Onun için
Gönülde olanı değil
Görüntüde olanı onaylayın
Rüyada hayır densin
Yorumuna yol açılmasın
Sözümüz yol içindir
Kayın ağacında gölge
Selvide boy
Gülde renk, koku
Suyun sesine
Neyden gelen nefesine
Sen de yanasın ben de
Camdan bakana
Elden tutana
Yakaya gül takana
Selam dedik
Geleni selamladık
Allah’ım cümlenizden razı olsun
Güne kadar camdan baktı
Günde yakaya gülü taktı
Hoşnut olduk
Geldin dedik
ŞEMS’in selamını getirdik
Huyumuz huyuna denk dedi
Yumuşak yol dileyen
Yürümeye niyet kuran
Neden yürümesin?
Yanılmayın,
Mizacı uymaz
Yolu almaz demeyin
Yolu alan yürüdükçe
Mizacı da yoluna uyar
|
Mümin olanın
Sohbete uyanın
Yolu da verilir
Elele yürünür
Samanı suya salsan
Akıntıya takılır
Gidişe yol alır
Unutmayınız ki;
Sizler saman da değilsiniz
Ağaç olduk dallandık
Dalımızda bol yaprak edindik
Allah’ım cümleden razı olsun
Kayguları silsin
Sebep aranmasın
Huya yorulmasın
Cümleye derim
Kaygu edene söylerim
Sebepsiz sohbet olmaz
Sözümüz gazele dönmez
Ney nefessiz üflenmez
Mey hevessiz alınmaz
Her heves aşkından olmaz
Allah’ım aşkına düşürsün
Meyhaneyi aratsın
Meydanhanede toplasın
Topladığı has kullarına
Cümleyi katsın
Koltukta oturan
Yerim sağlam demesin
Yerde olanın
Gönlü serdedir
Yolumu almayan
Kulumu bilmeyen
Beni anmayan
Koltukta da olsa
Tahta da kurulsa
Samansan ayrıntısı yoktur der Allah’ım
Kul kula köle olmaz
Ne var ki kul kulu
Köle de bilemez
Senden olanı paylaş
Ne var ki gönül rızası ile
Sonumu diyen
Yarını düşünen
Yemini artırmaya bakan ata benzer
Sende var olan
Bende de olsun dersen
Nasibine isyan etmiş olursun
Samana benzeyen
Her suya takılandır
Her suya takılan
Birikintiye de takılır
Dumanı bedene mal eder
Geçenden yol almak gerekmez
Çünkü yol geri gidilmez
Yolun gidişi daima öteyedir
Somun alan katık arar
Nasibi ne ise onu bulur
Suya baktın mı?
Yaban gülü yakaya taktın mı?
Gülün kokusunu aldın mı?
Sorumu bilene
Suyumu içene
Sebep sormadım
Olayda hatalı kul aramadım
Her kul hata bende dese
Bire ölçü paylaşsa
Söz uzamaz
Mevzu kalmaz
Gönül kırılmaz dedim
Sözü bağladım
Allah’a ısmarladık
Lailahe illallah Muhammedür Resulullah
|
