|
MEVLÂNA’yım ben!
Hak bildik özümüz
Günde açtık gözümüz
Yaz dedikte dilimiz
Kalem tuttu elimiz
Adını andık
Saçımız teli kadar
Döndük durduk
Sözde Hak adını bildik
Salih kulu olalım
O’na öyle varalım diyen her kulu için
Duacı olduk
Allah’ım cümlenizden razı olsun
Önce sözümüz yerini bulsun
Ulum diyen kuluna
Borcumuz ödensin
Sorulanı verdim
Kaideyi emirdir bildim
Kahrını meyveye dökmesin
Çekirdeği toprağa dikemesin
Sevabını olanda bilsin
Niyazı Hak’ta olsun
Yolunu O çizer
Düğümünü O çözer
Varsam gelsem
Hep bir olsam demek boş
Birlik gönüllerdedir
Sahip olunmadık dünyaya
Kök atayım denmesin
Kökte beden aranmasın
Çünkü ne kök ne de köklü beden olur
Sağırda ses ararsan
Dilsize söz verirsen
Beklediğini bulamazsın
Amma cevapsız da kalmazsın
Sedefte rengi bulamazsın
Mavi kırmızı diyemezsin
Çünkü rengini ayıramazsın
Kuşun uçuşunda gördüğünü
Yürüyüşte bulamazsın
Kainatın ötesi var mı? dersen
Sonsuzu demek
Yanlış düşmüş olur
Mademki sonsuz diyorsun
Kainatın sonunu arama
Başını buldun mu ki
Sonunu düşünesin?
Onsekizbin perdenin
Ötesine vardın mı?
Kainatı oradan seyrettin mi?
Hz.MERYEM der ki;
Onsekizbin alemin ötesine vardım
Dünyayı kâse misali gördüm
Dersiniz ki hepimize nasıl yetersiniz?
Hz.İSA der ki;
Kainatı yumuşak Gülde
Gülün dalında gördüm
Dünya kulunu Bir gül ağacında topladım diyen
Yüce Allah’ımın nuruna secde ettim
Yaprağı olayım Allah’ım dedim
Hz.MUSA der ki;
Meydanın olduğu yer
Kainatın ötesine vardığı yerdir
Kainatın ötesinde
Nurunu buldurduğu yerdir
Dünya taç olsa
Başıma konsa
Dilemem
|
MEVLÂNA olduğum
Adımı dünyada bıraktığım malumunuzdur
Dünyayı adım ile terk etmeyişim
Yarattığına,
Yaratan kadar aşık olduğumdandır
YUNUS’um der ki;
Bahçede önce toprağı
Sonra kökü
Sonra bedeni sevdim
Verenden dolayı.
Arıyı sevdim
Balından dolayı
Dünyayı sevdim
Döndüğünden dolayı
Benliğimi bulduğumda
Arıyı da meyveyi de toprağı da sevdim
Sadece yaratandan dolayı
Açlık doyuncaya kadardır
Tokluk doluncaya kadar
Onun için dedim
Gün kadar verdim
Doyuldu
Tokluk görüldü
Günde hazma verildi
Nasıl ki öğün yenir
Hazmedilmezse bedene zararlıdır
Günden güne sözü azaltmamızın sebebi odur
Pirinci pişirende
Zerdeyi tepsiye koyanda ne görülür?
Aç olana iştah verir
Tok olanın gözünü doldurur
Yol, Allah’ım diyenindir
Adına yola çıkanındır
Adına çıkan yolda kalmaz
Mümin olan adına ortak koşmaz
Korkuya düşüp kaçmaz
Derde deva dileyen;
Allah’ım senden geleni sen alırsın
Sebebini sen halk edersin desin
İlacını içmiş olur
Kaderine isyan edenin
Devası var mı? dersen
Allah’ımın verdiğine itiraz eden
Neden 'Allah’ım' dediği günün
Döndüğünü görür?
Ne var ki dönüşe yine itiraz eder
Çünkü sevmemeyi
Beğenmemeyi kendine mal etmiş
Pamuk yetiştiren
Toprağını eleştiren
Şikayetçi olur
Ne var ki kazancı eline girdikte
Yorgunluğunu unutur
Tekrar dikime kadar
Yol alanın duası
Karşılayıcısını buldurdu
Gönlünü aşk ile doldurdu
Dönüşte huzura vardırdı
Yoldan gelenlerin
Selam getirenlerin
Selamlarını aldık
Duacı olduk
Allah’a ısmarladık
Lailahe illallah Muhammedür Resulullah
|