MEVLÂNA’yım ben!

YUNUS’um der ki;
Soylunun dediğinde
Soysuzun güttüğü söylenir
Yerden alınanda
Elden atılanın olduğu görülür
Yerini almazsa yönünü arasın
Yolunu bulursa kundağını belesin

YUNUS’umun sözünden alanın
Gönlünü kaygudan sıyırdığı görülür
Sevmeyi dileyen sebep aramasın
Yazılanın bozulmayacağı bilinsin
Daha önce verdik
Her olayın yazıldığı bilinir
Yazılan sizlere verilir
Verilen Hak adına söylenir
Huzuru gönlüne alasın
Ona de ki;
Allah’ıma havale edilen doğruyu bulur
Dile vermesin
Gayretin boş olduğunu bilsin
Allah’ım kulu için en hayırlısını bilir
Yazısını öyle verir
Kulun buna katabileceği hiçbir şey yoktur
Sadece;
Uydum Allah’ım
Verdiğini senden diye hayır bildim desin
Miyyarın ölçüsü
Eyvallah
 

Ne var ki
Allah’ıma havale edildikte
Doğruya dönüş görülür
Yerimi yere verdim
Yerden nasip aradım de
Halbuki nasibini
Hak’tan alacaksın
Kayguyu silesin
Dilediğini bulacaksın
Yuvamı sen aldın
Güzelini vereceksin Allah’ım de
Alandan değil verendendir
Yolunu görendendir

Allah’ıma emanet olunuz

Ulunun yardımında olduğunu bilmez misin?
Yoluna uygun geldikte
Sözünden değil
Gönlünden verir


Allah’ım cümlenizden razı olsun
Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah