MEVLÂNA’yım ben!

Yerden gelmeyen
Rahmet bilmeyendir
YUNUS’um der ki:
Meyden gelen
Yerden gelene uymaz
Niyazını yapan
Şüpheye düşmez
Kadehe konulan içilecek
Ne var ki
Zorlu köprü geçilecek

Daha önce verdik
Yavrunun yüzünde
Güzelin sözünde
Uyum olacak
Güzel güzeli bulacak
Yuyanın yardımına gelecek
Kaygu silinsin
Nokta koymadan söz bitmez
Yaprak yazılmadan yere düşmez

Bulutta rahmet ara
Dumanı dağıt
Günde görülen buluttur
Duman değil
Kayguyu silelim
Aymayı bilelim
Seyyar satıcı
Yerinde kalmaz
Asla belli yeri olmaz
Dönük olan
Dolan ile birleşmez
Köklü ağaç
Dayananı yere düşürmez
Meyhane olsa yuvamız
İçmeye gelen kulunuz
Elbet dilediğini alır
Aldığı mey ile
Sarhoşluğu bilir
Konuk giden
Konuk gelir
Seyyar olduğu yerden
Mekanını bulur

Kuyuya ses verenden
Alacağını aldı
Yönünü yarından bekler
Yumuşak yolunu bulacak
Seyrinde yolundan sıyrılacak

Mevlâna’yım!..

Kitabımız denilir (Ü.U.’ın kitabı)
Satır satır söylenir
Üç ahdim var dünyada;
Gördüğüm demeye
Topladığımı işlemeye
Ağ misali hayır diye örmeye desin
Günü geldi yazasın

Güzel gün gölgesini bilir
Rahmette bereket görülür
Yumak yarıda kalmaz
Vazife alan yönünü çevirmez
Sevgimiz sevgililere olsun
Allah’a ısmarladık (G.A.’a)

Yemeye yemeye
Yeniye geçemezsin
Yediğimi severim
Allah’ımın nimetini överim diyesin. YM
Meraka yer yok

Koğuşta olanın derdi sestendir
Yağışta olanın çamurdan
Ne var ki
Ne sessiz kalınır
Toprağın vergisi
Ne çamursuz bilinir
Almayı dilediğin her var olanı
Allah’ımdan iste
GANİ der ki:

Veren ne anandır ne baban
Gelecek sade Hak’tan
Ne dilersen
O’ndan dile
Önce O’na şükret
Sonra vasıta kıldığına
Teşekkür et
(Çakır’a)
Kulunun rızkı kesilmez
Müsait günde değil
Kesilenden olmaz
Gayrıya söz düşmez


Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah