(YUNUS EMRE HAFTASI)

MEVLÂNA’yım ben!

Güzel güne gelenler
Hak sırrına erenler
Sevdim deyip gülenler
Cümle ile bir olsun
Kemal denilen halde
Açık denilen yolda yürüsün
Cümlenize selam olsun

Koskoca dünya denilen
Kainatta nokta diye görülen
Gelen ile gidenin görüşüdür
Nasıl? denir
Gelen dünyayı
Olduğu yerde
Olduğu kadar görür
Giden kainatta yürür yürür
Öyle oldukta dünyayı
Nokta kadar görür
Noktada gelişen
Kainatta oluşandır
Kainatta oluşan
Verenin oldurduğunu
Cümle ile buldurduğunu bilendir

Geldik yaz ile
Dedik saz ile
Güldük haz ile dedi
YUNUS’um geldi:

Suların aktığı yerde
Erenlerin baktığı yerde
Güzellik gelişir
Gelişmek oluşmaktır
Cümle ile buluşmaktır
Buluşup söyleşmektir
Söyleşen halleşen
Yolun gidişinde birleşendir
Birlik, bilenindir
Yokluk, bilenden bilmeyene gelmez
Çokluk bilmeyene vermez
Doğuşu günde bilelim
Verdiğimiz günden bugüne sayalım
Geldi isek dünyaya doyalım denilmesin
Dünya ne doyasıya ne kalasıya
Olaydan kaygu alan
Yazıya söz dileyendir
Yazılan görülür
Duyan sesi aldığı yerde bilir
Aslında yazıldığı yerdedir

Yar diye diye coştum
Allah’ım dedim
Cümle ile taştım
Nasıl cümle ile taşılır denilmesin
YUNUS deyip anılanda
Sözümü almayı dileyende
Cümle bir olmaz mı?
YUNUS çağrıya gelmez mi?
Gönüllerde kendini bulmaz mı?
Bulduğu yerde coşmaz mı?
YUNUS oldum olalı
Dünya bağı göreli
Aşk çağını öreli
Geldim buldum sizleri
Olduk olasıya
Sevdik ölesiye
Bulanı bulmayanı
Ananı anmayanı
Gönülle sardık
Güzel çirkin denileni kardık
Cümleyi bir hamurda gördük
Selam cümlenize
Yüz ile diz ile
Dağda ovada durduk
Esen yele sorduk
Seveni gördün mü?
Andığı yerde buldun mu?

Doğudan batıya gelir
Yaprak ile dalı bir görür dedi
PİR SULTAN ABDAL söze girdi:

Hangi dalı tutayım
Nerde öğüt atayım
Akan suya bakayım
Gidenden nasip sorayım dediysem
ABDAL diye anıldım
Şikayet ettiğim gün yanıldım
Ne derlerse desinler
Bal ile kaymak yesinler
Beni sorguya alsınlar
Dilerse dara çeksinler
Asılandan sorsunlar
Şikayetim olmaz
ABDAL hata bulamaz
Bulana gönül koyamaz dedi
Dostumuz yürüdü

Kaynak dağın eteğinde
Aldığın bal peteğinde güzeldir
Dost her hali ile güzel
Her sözüyle özeldir
Yolumuz aşamadık
Düz yere ulaşamadık denilmesin
Yerimiz yolumuz düzdedir
Ayna elde göz yüzdedir
Suyun rengi denizdedir
Denizin aldığı göktedir
Cümle birbirine bakar
Baktığı yerde akar
Dumansız olalım
Her gelen Hak’tandır bilelim
Yazımıza uyalım
Bunaldım denilen anda
Allah’ım diyelim
O’ndan dileyelim

Yoğun çalışalım denildi
Çalışmaya öyle girildi
Şikayetçi olmayalım
Niyazımız var olanı görmeye
Var edeni bilmeye olsun
Var olan nedir? denildi
Var olan;
Kainatta yaratılan her zerre
Var eden elbet yaratan
Var olanı görürsek
Var edeni biliriz
Doğuşu öyle buluruz
Kayayı dağıtayım
Kum diye öğüteyim diyen
Zorlu işe girişendir.YM
Yolumuz açılsın
Kayalar geçilsin denilirse
Zorluk ayakta kalır
Kolun yerini alır
Elbet
Öylece bırakalım
Yerini ayakta bileni
El ile dağıtmayalım
Cümlenize selam olsun
Dost elinden
Dost dilinden
Selamet denilsin

Niyaz dedik
Sözü güne bağladık
Gün dün bende mi?
Yarın sende mi?
Durak miyarımız değil
Dileyenle oluruz
Cümlenizde buluruz


Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah