Soru: Yumak sözcüğünün anlamını daha açık verir misiniz?

MEVLANA’yım ben!

Gelişten görüşten
Biliş güzeldir
Bilişten uyuş güzeldir
Uyarsan görürsün
Gördüğünü alırsın
Cümlenize selam olsun
Her kayıt yerini
Gönüllerde bulsun

Kayadan kayaya aştım
Her aştığımda şaştım
Gördüğüme güç gelen
Uyduğuma hoş geldi
Sözün açığı denir
Görüşte kayadan kayaya
Atlanamaz gibi oldu
Uyuşta gerçeği buldu

Yerden aldık
Elde bulduk denilir
Güzün düşen yapraktan
Hüzün beklenir
Neden?
Yaprağa sordunuz mu?
Toprağı dinlediniz mi?
Ne yaprak ne toprak şikayetçi
Birbiri ile alışverişte
Yerimiz dar değil
Sözümüz zor değil
Verdik her dileyene
Dumanımı sileyim diyene
Geçen günü analım denirse
Günün yorumunu yapalım deyiniz
Geçeni gelene aktarınız
Kuru dalı keselim
Dert diyene küselim
Diyene de ki;
Her olayda düzen
Yazıldığınca yerini bulur

Yumak kendini bulduğunda
Olanı olmayanı ayırır

(“yumak" İdrak mi?)

Yumak bedenin yerini değil
Yönünü belirten varlığıdır

(Ömür mü acaba?)

Dert dediğini
Sert dediğini
Yumağa yüklersin
Dilersen düğüm atarsın
Dilersen birbirine katarsın
Güzelin tarifi
Güldürür arifi dedik
Daha önce verdik
Yönünü bilsen
Dert demez gününü geçirmezdin
Açık olsun diyene
Yumağın tek söz tarifini isteyen;
Beden ile ruhun dengesi

Deniz geçeni unutur
Ne var ki
Geçen denizi unutmaz
Dost yerini bildirse
Gönlü dize getirse
Ne bizi sınardı
Ne yok diye yanardı
Dost Dost diye andığımız
Hep dost diye yandığımız
Güzelin en güzelidir

Yeşil yaprak daldadır
Güzel denen haldedir
Gerçek diyen huydadır
Gemiyi yürüten bilir
Gelen yolcuyu verir
Kaşık elde gelene
Çorbayı kotaralım
Çiçek elde diyene
Sözü dilden verelim

Eğildim düşesiye
Yanıldım taşıverdim dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Eğildim Yüce’nin emrindendir
Kum diledim alayım
Taşı buldum vereyim
Hele alanı görelim dedim
Verenin yazısı
Alanı değiştirmez dedi
YUNUS’um cümlenizi selamladı

Aşkı dilde öğrendik
Gönülden öğrettik dedi
PİR SULTAN ABDAL sözü aldı:

Soğuk sıcak bilinir
Ağlayana gülen gösterilir
Tok olan aç ile korkutulur
Yerini bildi isen
Kadere neden bahane ararsın? dedi
ABDAL yürüdü

Seni beni ararlar
Senden benden sorarlar
Dön kendine diyelim
Kendi aynasını gösterelim dedi
KAYGUSUZ söze girdi:

Ham meyveyi alasın
Söz ile biri bulasın
Değmez diyene de ki;
Suyu gür ise değirmen döner
Her dönüşte suyunu çeker
Duyan ile göreni yanına alsan
Bilenin gelmesi gerekir
Hepsinin birbirine uyması gerekir
Gönüller elbet birdir
Bir kalacaktır
Cümle için kainat birde bulacaktır
Her var olan
Yazanın yazdığını görecektir
Dost diyelim
Her kulunu dost bilelim dedi
KAYGUSUZ yürüdü

Daha önce yazımızda verdik
Yolcu yolda dedik
Görevini yapar
Derman değil ferman diler
Yardımındayız
(A.. mı?)
Eyvallah
Yapısını silersen
Gönlü ile kalırsın
Onda güzeli bulursun
Allah’ıma emanet olunuz
Dost dedik
KAYGUSUZ’u verdik
Cümlenizi selamladık


Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah