MEVLÂNA’yım ben!

Yol aşılır
Köprü geçilir
Seven sevgili ile seçilir
Cümlenize selam olsun
Her kayıt
Defterde yerini bulsun

Yerde aldığım
Dalda gördüğümdür
Daldan aldım
Sevdim yedim diyene de ki;
Var olan yaratır
Var ettiğine aratır
Doğuştan başlar
Oluşta taşlar
Ne var ki her taş eğitendir
Kum misali öğütendir

Yeşil renge sarındım
Mavi renge büründüm dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Alı dalda gördüm
Elma dedim yedim
Ne yediğimden
Ne aldığımdan kaygu duymadım
Aldığımız yabana saymadım dedi
YUNUS’um yürüdü

Yargı bizde kalmasın
Kaygu kulu sarmasın
Olumsuza gönül konmasın dedi
YAHYA sözü aldı:

Tahta perde aşılır
Ötesine geçilir
Uzun yolda koşulur
Aldığımız sorarsan
Sadece sevdiğimdir dedi
YAHYA yürüdü

Alalım verelim
Her var edileni görelim
Gördük sevdik
Bilmeyene sunduk dedi isek
Aldığımızı vermiş oluruz
Dayandığım nerde dersen
İkiye eklersin
Dünya halinde beklersin
Dost alır
Dost verir
Hak görür
Sepeti örenden sor

Dostunu sevenden gör
Geçici olan
Derdini soran
Yarına defter açandandır
Koğuşta görülen her kul
Birbirine şekil ile benzese de
Hal ile ayrıdadır

Kaşık aldık
Sohbete geldik diyen her kulun
Kaşığı boş kalmaz
Sohbetimiz asla tükenmez
Gemiye gelenden
Yol benim diyenden
Vergimiz geçerlidir
Olsa da versek
Cümleyi aydınlatsak diyene
ALİ’nin sözü:

Aydın isek
Gönülden aynaya bakarız
Gönülde olanı
Öylece dökeriz
Kalan cümleye yeterlidir

Mermer düze getirir
Olay dize getirir
Kulu bize buldurur
Buldu ise oldurur

Can bizde mi? diyene de ki;
Cananı bildi isek
Yolunda buldu isek
Aşkını almak değil
Aşkı ile yanmak
Dostu dostta bilmek
Kendini sayıda bulma
Her olayda kayda koyma
Değerin bildiğin ile değil
Olduğun ile ölçülür


Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah


(Resim verilir: HAMZA DOST)

Ayağından geldiği
Cümlenize verdiği
HAMZA DOST diye andığı denilir
Selamına cümleniz katılır