MEVLÂNA’yım ben!

Kendi kendime buldum
Kendi özümle oldum
Belgimde güzeli gördüm
Ömrümde yazılanı ördüm
Selam olsun
Kumda yürüyen izini
Geleceğe bıraksın

Her adım yerini bildirir
Her nefes kuluna buldurur
GANİ selamını getirir
Kaygunu alır götürür
Ham meyveyi yemedin
Bilinmeyen olaya gülmedin
Suyun katığı yerde
Susuz kaldım demedin
Susuz kalanları düşün
Sana verilen o idi
Susuz kalmış kulun halini
Kundak yerini bulur
Güzel gününde gelir
Deryaya adım attık
MERYEM ile davarı güttük
Her gelen kuzuyu sevdik sevdik
Gönülden aldık geldik
Gölgeyi sildik güldük
Adına güzel günün adını verdik

Komşuya sorduk
Selam der misin?
Komşuda pişen aşı yer misin?
Elbet yiyeceğiz
Dayandığımız Allah’ımız diyeceğiz
Komşuyu her sevdiğimizde bulacağız
Her öğüte niyet kurduk
Her seferde aşı kardık
Doğuşta sofrayı kuracağız
Cümlemiz beraber olacağız
Kandiller cümlemize yanacak
Niyazlar her birimizden gelecek
Olacağın güzelliği
Dumanları silecek
Cümleye birliği bulduracak
Dağlar aşılma ile
Yollar geçilme ile
Gönüller deşilme ile
Olumluya gelir dedi
MERYEM cümlenin
Niyaza hazırlandığını bildirdi

(Resim verilir: BİLALİ HABEŞİ)

Yumuşak yolda
Yumuşak halde
Vay demeden
Haydan kalmadan
Her anını geçirdi
Destan adına yazıldı
YAHYA peygamber
Selamını getirdi
Gemilerde her dileyeni götürdü
Suya adın atacak
Suda adım katacak
Selam olsun
Allah’ım cümlenizden razı gelsin
Gördüğün resim BİLALİ HABEŞİ