|
29 Ocak 1969 MEVLÂNA'yım ben! 1 Hoş gördüm. ULU’ya gönül bağladın. 2 Gönülden gönüle yol verdik, ALLAH'ın kuluna el verdik, yoğun yanık
GARİB’e çok-çok dualar ettik; yunanın yuvasına geldik, ‘Huzur.’ dedik,
diledik. 3 ALLAH'ın YARATTIĞI güzel olur, yüzü güzel olanın kalbi de güzel olur. Onun yüzü de kalbi de güzel, aklı bulanık. Ona demem söylemem, gelmeyince affetmem. Yolumdan uzaklaştı, duasını yaza bıraktı. ALLAH sundursun, yolunu buldursun. Ona demem, sen sorarsan deyim. Yok, türbeye. Yorganın gelir, sana örtülür, odan görülür. Gününü bulan, GÜL’ünü bulsun. AMİN. 4 Yanındaki yunuyor, kalbinden konuşuyor, çok şeyler
danışıyor. Ona söyleyim, gönülden olan her iyi şey, ALLAH'ın
makbulüdür. 5 Gününden sordun haber. ALLAH'ın verdiği ömür sorulmaz, ömrün zamanı belli olmaz. Yumağı sarın, rahatınıza bakın. Namaz ne olur, yuvada kılınır. Anacağın nasıl gelir, güğümü doldurur. Duanı aldım geldim, sana dualar ettim. Görüşelim seninle, senin güzel kalbinle. Günümüz dualarını bekler, sana gelsin MELEKLER, olsun bütün dilekler. 6 Oğulcuğun yumuşak mı, yolu karışık mı? Yunarsa, yola gelirse; düzelir. Sıkı-sıkı sarılsın, ALLAH’tan
hayır dilesin. ALLAH hayırlar yazsın, cümleyi sevindirsin. Sunduğum
şerbeti yundu. ‘O gayreti yeter.’ demeyin, dualar edin. ALLAH’a ısmarladık. LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR
RESULULLAH 7 Davus değil, cennet sülünü. Gelirsin türbeme, barışırız. Bana
gelmek için otomobilin mi olması lazım? |