|
11 Şubat 1969 MEVLÂNA'yım ben! 1 Yanıma gönlüme geldiniz, yoluma girdiniz, suyumu içtiniz, YARATAN’ın mümin kullarından oldunuz. YUVA’da size de var dersimiz. YUVAMIZ burası. Sözümüze başlayalım ALLAH’ın ADI ile. 2 ALLAH'ım BİR’sin; yuvama gelsin, gönlüme girsin, yolumu bilsin.
ALLAH'ım BİR’sin; yanıma aydın kullar gelsin, gönlü açık olsun, yoluma
girsin. AMİN. ALLAH'ım BİR’sin; SEN’inle RUH’um gönlüm aydın, SEN’inle
yolum aydın. SENİ bildim, SEN’inle yaşadım, SEN’inle öleyim. Unutturma
bana KENDİN’i. Bana gönlüme, günüme hayır göster, SEN’in GÖLGEN SEN’in
ADIN beni ihya eder. ALLAH'ım BİR’sin; gönlüme girsin, yolumu yuvamı
aydınlatsın. 3 ALLAH'a, MUHAMMET MUSTAFA’ya gönül bağladım, yolumu aradım. o'nunla buldum, AŞK’ıma deryada yol bulup aktım. o'nun adı yolun adı bir olsun, gönlüm eğirsin, yolumdan ayırmasın. 4 YARATAN YARATIR, rızkını verir, yolunu bildirir. Yolun doğrusunu,
yudumun tatlısını nasip et ALLAH'ım. SEN’sin YARATAN, SEN’sin YAŞATAN. 5 Sana yol verdim, gönül verdim, sana el verdim, yanına yağına GANİ‘den söz aldım. Yoldan çıkma, sözden dönme. GARİB’e derim ona söylerim. Yuvasına gelirim, derslerimi veririm, sorana söylerim. Yol soranı seç, fal soranı geç. 6 Mümtaz MEVLÂNA'yım ben, yuvana gelenim ben, yanına yoluna, koluna
girenim ben. Yol sordun söyleyim, fal bilmem neyleyim, sana yolunu bildireyim.
Yoldan yan yana gidilmez, suyun acısı içilmez, gönül gözü kapalı yol görülmez.
Gönül yuva gibidir. Çocuk gönlü çok büyük olur. 7 Yaz mı gelsin beklersin? Yol yuyunca geçersin, yazdan yaza yürürsün, güz gelince durursun. Yol gitmeyle, gönül dolmayla olur. Yollar ayrıdır. Her kul bir yoldan gider. Yeter ki sonu doğru olsun, doğru yolun başı olsun. Şaşma bekleme, gönlünü bekletme, olayı bahane etme. ALLAH AFFEDİCİ’dir. O'na olan borcun affolunur, yeter ki kul borcunuz olmasın. 8 ALLAH ADI’yla başladık, ALLAH ADI’yla bitirelim. ALLAH! ALLAH!
ALLAH! ŞEFAAT YA RESULULLAH. ALLAH’a ısmarladık. |