|
31 Temmuz 1970 MEVLÂNA’yım ben! 1 Mümin kula yol, yumuşak kula el gerekir. 2 Günün olayı, gelenin başıdır. Yanlışı değil, oluşu düşünün. Olayın gönlünce olmasını dilersen yanılırsın, yanlışı doğruya yorarsan kazanırsın. Kul dileğince olmayanı ‘Hayırsız.’ der, neyle ölçer? Hangi başarı? Başarı ALLAH’ımın dilediği kadar olur, dilenmediği yerde kalır. ‘Yumuşak değilim.’ dersin, kendini katı ölçüye vurursun. Gönül yolu ölçülür, mantık yolu seçilir. Ne var ki, mantığı gönüle uydurmalı. Asmayı budamazsan, yaprağını almazsan; üzümü gölgede kalır, tadını az alır. Güneş görmeli, tadını almalı. Vezni, yazana; kafiyeyi, diyene verir ALLAH’ım. Düşünsen bulsan, sözümü alsan dedim. Vezni mantıkla, kafiyeyi gönülle veririm. MEYDAN bulduk, yolları bağladık, gelenin-gidenin gönlünü okuduk, gezdik-gezdik dikenleri ezdik. Gelişi, MEYDAN’ı arayan, Mürşit’i sorana müjdeledik. Asmayı misal verdim, kuru dalını budadım. Deme ‘Kötü.’ Gönül katı. Yuvayı süsleyen yaprak değil mi? Yaprağı süsleyen çiçek değil mi? Çiçeği besleyen su değil mi, toprak değil mi? Senin gönül toprağına su gerek. ULU’nun da gönül toprağına su gerek. Her yaratılanın suya ihtiyacı var. Rehberi değil, bütün ULULAR’ı dedim. ALLAH’ımın yarattığı değil misin? 3 Sevdim, severim, seveceğim, sevmeyi öğreteceğim. Gelişim bunun içindir, ayrılığı kapatacağım. (Resim
verilir) 4 ULU’su andığıdır, gönlünde bildiğidir, savaşta aldığıdır. Gönül savaşında. Kendini ölçüye vurmasın, ‘Talihim kötü.’ demesin, dünyadan şikayet etmesin, ‘Zorluyum.’ demesin. Kimseyi zorda bırakmasın. Çocukları sevsin, darda komasın. ‘Ben.’ deme, ‘Hep.’ desin. Herkes için değerli olan, onun için de olsun. Olayları hoş görsün. Sözümüz burda son bulsun. Gidişe taş konmasın. Gidiş uygun olsun. ALLAH’a ısmarladık. |