|
12
Mayıs 1973 MEVLÂNA’yım
ben! 1 Mesnetsiz konuşmayız, numune vermeyiz, olanı olduğu gibi, VEREN’in YAZDIĞI gibi söyleriz. 2 Niyazın olduğu yerde huzur yok ise, gönlünü daha çok aç derim. Kendini bulman için, bedeni silmen gerekir. “Verilenden, ötürü; silinenden, gatırı kalma.” der YUNUS’um. Verilen mertebedir, silinen af. Dilediğin her olay, ‘Silindi mi acaba?’ deme. Geçmeyen olmaz. Yazının en güzeli nedir? ‘O’ndandır!’ denen. ALLAH’ımın kulu, taşlı ise yolu; yolunda kulu tut elinden, geç serinden. ‘Beni de düşürür.’ deme. ‘Düşer miyim?’ dersen, düşersin elbet. Unutma ki ALLAH adına tuttuğun her el, sana da el olur. Akım ile yükselir, akım yükseldikçe, RAHMET çoğalır. Halinde günün en güzelini gördüm. Gördüğüm; senin de gördüğündür, gönül ile kainatı sardığındır. Görülen rüya değil, hakikatin aynasıdır. Akımın gönlüne verdiğidir, huzuru ömrüne serdiğidir. Günde olan, dünyadan gönlünü aldığıdır; CAN derdi, kuldan dünyayı sildiğidir; AŞK’ı, onda gizli kaldığıdır. Olay açığa verir, kendi kendini görür. Kul mertebe almış ise, kaybından korkuya yer yok. ALLAH’ım hiçbir kulunda, verdiğine- vereceğine yanılmaz. O, YANILMAYAN’dır, O GÖRENDİR, O BİLENDİR, O seveni SEVEN’dir, O sevmeyeni SEVEN’dir, görmeyeni GÖREN’dir, bilmeyeni SEVEN’dir. Mertebe nedir? O’na gidendir. Yolun sonunda O var, gidersen O’na varırsın. Durursan varabilir misin? Unutma ki O, kulunu her an çağırır, “KULUM!” diye bağırır. ‘ALLAH’ım, SENİ duyandan olalım, SIFATLARIN’ı bilenden olalım, ZATIN’ı dileyenden olalım ki; SENİ bulalım.’ Soran da O, sorduran da. Tasa ne ? Dil, dünya haline; gönül sohbetin, HAK NİYAZI’na uyar. Niyazın en makbulü, ALLAH’ım ile gönülden gönle sohbettir. KUR’AN, yolunu verir. Sohbet; gönlünü açar, dağları aşar, yollara düşer, RABB’ine koşar, gidebildiğince gider. Halbuki tespih, dua çerçevesi içindedir. 3 Tozda kumu görürsen, kumda çölü
bulursun; çölde adım-adım yürürsen, GÜL’üne kavuşursun. Demek ki, toz da
çöldür. Mezbaha, can pazarıdır. Oraya hiç girmedim. ‘Yüzüldü koyun.’ dediler, derisini
dürmedim. Ne var ki, postu üzerine oturdum, gönlüm dolu tefekküre daldım. Bir
orda, bir burada oldum. Burayı sildikçe, orda kaldım. Mümin olan bilir, her kul
anda gider-gelir. Gönül açıldıkta görür. Oyunun en güzeli, kazandığına
inanmaktır. ALLAH’ım şüpheden uzak tutsun, cümlenize HAK SOHBETİ nasip
etsin. ALLAH’a ısmarladık.
|