|
1978-2 MEVLÂNA’yım ben! 1 Yedek yol olmaz, yürüyen
yolda kalmaz. Yol, bellidir. Düzene uyanın hali olumlu, her yolun kulu elbet
dolumlu. Kalandan değil yol alandan olalım, yolda dilediğimizi
bulalım. 2 Her ağacın
çiçeği ayrıdır, her ağacın meyvesi diğerinden gayrıdır. Ne rengi
benzer, ne tadı. Ne var ki tektir adı, meyve. 3 Kuşağın
değişeni değil, gelişeni değerlidir. 'Nesil' denilir,
öyle anılır. 'Değişen düzene ortak olalım, biz de yerimizi kendimiz bulalım.'
dersiniz. Hiç bir var edilen kendini yerde bulmaz, VAREDEN'in yardımından ayrı
kalmaz, yeni açan çiçek su alırsa solmaz. Aşacağın yolda,
koşacağın haldedir; varolanın bildiği, VAREDEN'in bulduğu
yere. 4 Kuyuya ses vermeyi
dilemedin, 'Kendi sesimi alayım.' demedin. Elbet aşacağın yol vardır,
sana kuyunun verdiği artık dardır. 5
GANİ'den söz dilersin, dumansız yol dilersin. Selamını getirdik, senden
aldık götürdük. "ALLAH'ım RAZI olsun, niyazına uyan gelsin." dedi,
YÜCE ALLAH'ıma niyaza durdu: "Her çeşme ona aksın, her yiğit
ona baksın, ALLAH'ım kaderine altın zincir taksın." dedi, "El
öğüt ister, yol söğüt besler, her bahçeyi çiçek süsler. Duman
dağılsın, toprağına RAHMET misali dökülsün." dedi, selamladı. ALLAH'ıma emanet
olasınız. ALLAH'a ısmarladık.
|