9 Haziran 1981

MEVLÂNA’yım ben!

1 YUNUS’um gönlünden cümleye yol açtık, kulunun her halini sevabına günahına bakmadan seçtik. Selam olsun, kumdan dileyen yol alsın.

2 “Kandili yaka geldim, gönlüne baka geldim; al eline sayfayı, elinden tuta geldim” dedi, YUNUS’um söze girdi:

3 “Sayfalar açıldıkça, her günü seçildikçe; geçmişin sözü kalmaz, aynada izi kalmaz. Yaprak-yaprak dökülür, toprak yerde katılır. Örtenden olalım, yerden gökten bilelim, niyazımıza çerçeve aramayalım, ‘Nerden, nereye, nasıl?’ demeyelim! Gönülden akana, sevgi ile bakana kadar ne gelirse okuyalım. 

4 Kömür yansa kül kalır, ocak yansa kor kalır. Her olay yerindedir, SEVGİLİ gönlündedir.

5 Asmaya can verirse, karıncayı görürse; senin yolun gitmez mi, davarını gütmez mi? Atmadığın adımında, yolun bitmesi beklenmez. Ok atmazsan hedefi tutamazsın, bilinmeyene bakamazsın. Yolun sözü gizli kalmaz, kaderin çizgisi bilenden çözülmez. BİLEN, YÜCE ALLAH’ımdır! O vermeden bilemezsin, ‘Bileyim.’ desen çözemezsin” dedi YUNUS’um yürüdü. 

6 Doyuma geçmeden yazamazsın. Kapalı kapıda, karanlık yapı vardır. Açalım, geçelim. Günü geldikte her olay yerini bulur, konuk gelenden güzeli görür. Çevresini yapraktan çok alanda, yerden gökten kement atanda, katılmaz. Alacak verecek, her sahifede hakikati çözecek...

ALLAH’ıma emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH