09 ekim 1987
Gün güzeli, günler güzel
Dökülen yaprak gazel
Açılan her kapıdan gelen geçen hep güzel
Aldık kalem elimize
Sözü verdik dilimize
Sahip isek aklımıza
Gönüller birliğe gelir
Akıl getirendir, sevgi bildiren
Dost dostluğu ile güldüren
Çağırdım gelenleri; Dost’unu bilenleri
Kaderini okuyup geçmişe gülenleri
Saya saya getirdik gülleri dallarından
Sevgisini belledik dostluğu bilenlerden
Her nefeste gelişmiş
Sevgiyle buluşmuş
Geldim gördüm deyip de
Cümle için çalışmış
Akan suyun başında
Dost’u bulan düşünde
Sözü söze bağlar da
Durur çeşme başında
Buluştuğumuz yolda
Çalıştığımız halde
Elele düşledik de uyandık biz bu elde
Sofralar kurulmuş mu? deseler bilemezdim
Gönlümü açmasaydım bu yere gelemezdim
Dediler gidenleri, Dost izi güdenleri
Halkaları saysaydım
Engininde duysaydım
Zenginliği bilip de sevgisine doysaydım
Demedim; Ben nerdeyim?
Demedim hiç; Zordayım
(Soru: Tevhide vardınız mı Turgut Baba’cığım?)
Bilenlerle el ele, Nuru ile nurdayım
Kurulan bu sofrada bilenlere eşittir
Demeyin;Bilmeyenler çeşit çeşittir
Bilenler bilmeyenler
Gülenler gülmeyenler
Birbirine bakıp da derdini sormayanlar
Gün gelir ayna olur
Ayna ile yargı bulur
Kendi kendini kınar
Çünkü kendi ile kendini sınar
Öylece bilene el verir
Bilmeyene sır olur
Sevgi bütündür; Ulu ağaçlar gibi
Meyvesini verirse
Kulu elinde bulur
Her meyvenin çekirdeği sevginin adınadır
Toprağın kanadına
Hakk! diye diye geldik
Hay! diye diye olduk
Her adını andık da (andıkta)
Dost diye diye vardık
Dalgalar söze geldi
Her adını çağırdı
Duymayı denedik de adım adım yaklaştık
Gemide sancağımız, yanacak ocağımız
Açık Dost’a kucağımız dedik de öyle durduk
Gelen gideni sorduk
Şahı benden sorsalar
Diyeceğim O’ndadır
Cümlemizi yaratan kullarınca zandadır
Yaşadık dolu dolu
Dedik; O bizimledir
Bizde O’nu bilip de
Hep O’nun sözündedir
Beklersem yargısını bilirim sargısını
Beni bende yargılar
Hem de sevgisiyle sargılar
Cümle dostlar bizimledir
Sevenlerin sözünledir
Dost’u Dost’a bağlar da
Rabbimin izinledir
İzin verdin Allah’ım Özden öze buluştuk
İzin verdin Allah’ım anlatmaya çalıştık
Ayrıda olmadık biz, asla ayrı kalmayız
Bir izi bulmadıysak bu yollarda kalmayız
Her bir ağaç adını vergisinden aldıysa
Her bir fidan aslını toprağından bulduysa
Bizi bize anlatan renklerine uyduysa
Dost bizim, Dostlar bizim
Sevgiliden hep sözüm
Cümlesine selam olsun
Cümlemiz selamette kalsın
(Soru: Bize bir emriniz var mı?)
Dost’a dost demek için
Kendinde dostu bulmalısın
Daim dost halinde kalmalısın