MEVLÂNA’yım ben!

Kuyuyu suyu için ararsın
Suyu olmayan kuyuyu örtersin
Hatada suçlu ararsın
Konuyu kendinde görsen kaparsın YM
Ölçüde ne hata ara ne suçlu
Olay paylaşıldığı zaman hafifler

Kuşu kafese niye koyarsın?
Sesini alasın, hoş vakit geçiresin diye
Sesini almasan
Kafese koymazsın
Benliği silmezsen
Kendini bulmazsın
Sohbetimiz alanın
Selamımız cümlenin olsun
Sohbete katılmayan
Yumuşak yol bulsun
Kusur aramadık
Hata sormadık
Olana uyduk dediğin zaman
Yumuşak yol bulmuş olursun
Allah’ım kulunun her hatasına yol açar
Affına sığınsın diye
Kuldan gelen hata
Ne kadar büyük olsa da
Allah’ımın affından büyük değildir
Yeter ki kul hakkı kulu tutmasın

Kumun elendiği yerde
Sohbet kalmasın
Sohbetin dışında kalana dedim
Yolumuz aşk yoludur
Sözümüz Hak’tan
Ne dileyip ne aldın yüce Allah’tan?
Dünyadan sormayı
Gününü dürmeyi düşünme
Dünyada bugün düğüm
Yarın düğün olur
Kul üzüldüğü yerde kalır
Verilen hayırdır
Hasret kaldı isen
Üzüntü etme
Derdine düşme
Allah’ımın verdiği
Has kulunu gördüğüdür

Niyazını ettiğine
Allah’ım dediğine
Vereni bildiğine sevindim
Yanımızda olana
Unutulmasın Allah’ımın eli
Niyaz edenin sırtındadır
Kuyuya ses verme
Kendi sesini alma
Hatada suçlu arama
Açayım diye tarama
Olduğu yerde kapat
Elinde olsa sepet
İçine ne koyardın?
Elbet su değil
Unutma!
Olan da dert değil, gelip geçer
Tozlu yolda koşan at tozutur
Arkasına kalma ki
Sana zarar vermesin
Y.’ın yanında olana dedim
Allah’ım cümleden razı olsun
Olmayandan uzak dur
Olanın hayır olduğu görülür
Az deme
Çoğu getirir
Her türlü şerri götürür
Sanma ki tahtta oturan huzuru bulur
Ne taht ile ne taç iledir
Huzur gönle ekilen çiçek gibidir
Gönle çiçek tohumu ekersen
Onu biçersin
Diken ekersen
Tutmaktan sakınırsın
Meyveyi ağaçtan beklersin
O niyet ile ekersin
Olmayanı şerre yorma
Allah’ımın verdiği hayırdır
Soyluyu soysuza sorsan
Yolsuz der
Soysuza soyluyu sorsan
Susuz der
Allah’ımla kulunun arasına girer
Aslında ölçü Allah’ımdadır
Soylu dünyanın adına isim almıştır
Soysuz fakirliğine düçar kalmıştır
Ne var ki
Zengin fakir, göçende hepsi bir
Orda dünyadaki ameline göre yerini alır
Almazsa deme
Olacaktan kaçınma
Yuvanın sohbetine dedim
Evet
 

Dileğim olsun
Hata ise Allah’ım affetsin dersin
Dileğin hatadan uzaktır
Yolun sonundan değil
Başından niyet kurarsın
Varışı Allah’ıma havale edersin
Sen niyeti kur
Gerisini Allah’ıma havale et
Elbet olur
Koşuyu deneyen
Kendini hazırlayandır
Biraz yorulsa da
Yarışı kazanandır
Zahmete katlansam da
Niyetimi kurdum
Allah’ıma havale ettim de, duacı ol
YM olacak
Bağ yoluna girecek
Bağ bozumu dürecek
Zahmet gayrete
Gayret mürüvvete götürecek
Korukta ne ararsan
Üzümde ne bulursan
Şarapta ne alırsan
Sende kalsın
Diyen varsın
Dilediğini desin
Vicdanına yük olmayan olay
Yolun doğrusudur
Mantık ile vicdan
Beraber yürümeli
Vicdan mantığı
Doğruya götürmeli

Diktiğin ağaçta
Döküm görülürse
Kökünden olmalı
Döküm hastalıktır
Cümleye
Neyden aldın mı?
Mey ile verdin mi?
Sohbet ile silme
Yudum yudum aldığını
Döküm ile verme
Kova ile de alsan
Yudum yudum da alsan
Netice aynıdır
Çünkü kova ile
Zaten içemezsin
Kova ile aldığın
Dolgun olsun dediğindir
Yudum yudum aldığın
Başında beklediğindir
Güzellik beklemekte de olsa
Kovamız da dolsun demek
Hata değil
Açık dediğim
Kuluna verdiğim
Kayguyu sildiğimdir
Dumansız gök aransın
Yolun taşından kaçılsın
Y.’dan aldığımı
Yoluna ilettiğimi bilsin
Kumun elendiği yerde olsun dendi
Deryayı dileyen
Önce sahiline gider
Havasını gönlüne çeker
Evet
Sabır deryaya vardığında silinir
Çünkü deryaya varanın
Sabra ihtiyacı yoktur
Onun için her olaya
Hayır diye bakalım
Sahiline öyle inelim

Allah’a ısmarladık

Defter yazdık
Cümlenize dedik
Almazsan
Hata sende mi? Bende mi?
Nasıl olsun dedim
Kaygudan uzak kalmanı söyledim
Çiçeği gönüle dikersen
Huzuru bulacağını bildirdim
Hata ne sende ne bende
Paylaşmayanda
Allah’a ısmarladık


(Resim verilir)

Almayı dileyene
Yuvanın sahibine verdik
ŞEMS ile babasını

Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah