MEVLÂNA’yım ben!

Hoş olan Yüce’den gelendir
Dünyaya gelen
Dünyaya uyandır
Dama taşı olan
Mantığını uykuya yatırandır

Suyun akışına dahi gidilmez
Ayağın kesildiği yerde tehlike başlar
Her yolda kul bastığı yerde
Gücünce dayanmalı

Gönlümüzü güne bağladık
Günün dünya değerini sevdik
Sevinsin kulu dilesin yolu dedik
Allah’ım yanılan kulunu ayıltsın
Her günün değeri
Kulu kula bağlamasındandır

Dünya kul için
Ahiret Allah’ım için sevilir
Dünyada kulunu sevmeyen
Ahretini anmaz
Özlemini duymaz
Kul kulu sevmezse
Dünyanın değeri nerde?
O dünya madem kul için yaratılmış
Birbirine bağlantı veren günleri emretmiş
Sevin sevilin diye
Bundan uzak kalmak niye?
Kul önce nafaka derdine
Sonra da toprak derdine düşmüş
Düşünmemiş;
Allah’ım dünyayı senin için yarattı amma
Sana vermedi
Gittikten sonra zaten hırsına yanarsın
Onun derdine düşersin
Ahiret dünyanın aslı
Dünya ahiretin gölgesi
Gölgede niyetin ne ise
Ahirette bulacağın odur
Allah’ım cümlenizi aydırsın
Dünyayı sildirsin
Gölgeden aslına döndürsün

Allah’ım o kadar yüce ki
Kulunun her niyetinin karşısına
Onu uyaracak olaylar yaratır
Kul vardır, uyanır
Kul vardır, Allah’ım cefayı reva görür der
Büsbütün gömülür

Katladık bohçayı
Ekledik akçayı
Ağırladık tokçayı
Tok olanın sohbetine katılırsın
Neşeni bulursun
Aç olanla oturursun
Kayguyu bulursun

Oymayı yerde
Meyveyi serde bırakma
Pencere perdesiz
Gönül gövdesiz olmaz
Perdeyi açana
Kapamayı göze almaz
Serçeyi mindere oturtamazsın
Kediyi ince dala konduramazsın
Hele ikisini bir arada hiç tutamazsın

Gönüllü yemine yol veren
Gönülsüz cevap alandır
Aşkına şahit arayan
Kopya arayandır
Aşk şahit istemez
Çünkü Allah’ımdan başkasını görmez
Çiçek güneşi görende açar
Gecede örtüyü seçer
Neden?
Kulunda ışığı
Gönülde aşkı olmalı
Karanlığa gözü yummalı
Neden gündüz uyumazsın geceyi beklersin?
Allah’ım düzenini öyle kurdu diye
Niye her kuralına uymazsın?
Niyetine gelmez diye
Niyetin ile düzenini bulur musun?
Niyetin Allah’ımın nasibine bağlanmalı
Her kul gücünce çalışır
Her verilen güç Allah’ımı hoşnut eder

YUNUS’um der ki;
Gönüllerin buluştuğu anda
Kainat parıldar
Hoşnut olsun cümle gönüller
Güne uysun kamiller
Saygıyı saymayanda tatbik et ki
Saymayı öğrensin
Yolunu aydınlatsın
Yolunu gördüğüm
Aydın olsun dediğim bir kul
Kara olsa sana ne? dedi, yürüdü

Benim derdim büyüdü dedim
Kulunun derdi var
Gününe gadri var
Vardım arkasından yürüdüm
Eteğimi sürüdüm
Arkadaş dedim bağırdım
Derdi derdinde bulan
Derede kurbağa avlayandır
Karaya vurmuş balığı koklayandır
Dersen bana; Tasanı kolaylarız
Allah’ımdan dileriz
Gücümüzce sileriz dedi

Yıkık kulübem
Yamalı fistanıma eklendi
Destanıma eşeğimin ölümü
Ne olur bundan sonra
Kulunun dünyada durumu?
Derdinden sıyrılasın
Allah’ımı bilesin
Eşeğin gitti ise
Atını bekleyesin
Kulüben yandı ise
Sarayını bulasın
Bu mudur bunca derdin?
Gününü karanlığa verdin
Elinden, kolundan,
Başından, ayağından
Eksiğin var mı? dedi selamladı


Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah