MEVLÂNA’yım ben!

Gölge düşmez sözümüze
Duman gelmez gözümüze
Hayret olmaz özümüze
Geldik döndük vardık
Varıştan vazife aldık
Dönüşe kulunu hazırlamak için
Almayı deneyenden
Vermeyi esirgemedik
Eymeyi deneyen
Sevmeyi öğretir
Sahibini bilen
Uyanını bulur

Kaçınamayacağımız olayda sorumlu
Karşımızdakini tutmayalım
Hata onda olsa bile
Hatayı görmeye değil
Unutmaya çalışmak gereklidir
Her gidenin yolu düz olsa
Düşen olmazdı
Kul düşmese
Düzgün yürümeyi öğrenmezdi
Hataya düştü isen
Üzüntün bilmemekten olsun
Hatanı bildi isen
Sevinmen gerek
Hataya düşmeyen
Affına sığınmaz
Affına sığınan
Üzüntüde kalmaz

Olmaz dediğin olacak
Gayretim ne olsun? dersen
Allah’ıma sığın derim
Amade olayım
Soruyu senden bekleyeyim diyene dedim
Hastanın şifası
Dertlinin devası Allah’ım
Duacı olman
Seni de hastanı da
Huzura kavuşturur
Ona de ki;
Derdini verenin
Varmayı ölçüde bilene verdiğini
Bilesin dedi MEVLÂNA
Gayreti dedim
Sözün başında verdim
Olaya taş koyma dedim
Düşen düşsün
Düşmemeyi öğrensin
Elinden tutarsan
Ben götüreyim dersen
Tutamadığın günde
Gene düşer

Akıldan geçenden
Gönülde olanı çıkar
Hummalı olanın
Yoluna ne söz ver
Ne de söz al
Konuyu açana
Gönlünü eylemeyi düşünür

Amade olduk
Allah’ım yarattı dedik
Karıncayı da sevdik
Sevenin dostu çok olur
Sevdiğin her kul
Senin dostun olur
Çünkü sevgin sana öyle gösterir

Ağaca çıkanın pabucu yerde kalır
Elbette Dönüş gene olur
Sakla sözünü
Vurma yüzüne
Günün konusu
Eşin eşten yanışıdır
Gönülden uyduğun günü
Allah’ım diye yalvardığın
O’ndan teselli dilediğin günü unutma
Anda gönlünde hoşluk duydun
Gelenin yardımcın olduğunu unutma



Gününü hoş geçir
Gamlı olma
Gamın yeri
Kulun kulluğunu Bilmediği gündedir
Ulunun sözünü aldım
Yolumu sana verdim
Suyunu içirdim
Güğüm ile gelsen
Adını versen dedim
Kumunu elediğim gün
Yardımımı dilediğin gün
Yanındayım dedi
Olaya el koydu
Hz.YAHYA..

Huyunu huyuma denk gördüm
Yardımcı olayım Allah’ım dedim
Kumunu eleyenden soran
Elemeyi ele alandır
Güzellik olaya uyulandadır
Uykuda olana
Gözünü neden kırptın dersen
Elbet bilmez
Umduğundan yol açılmaz
Gönül yolunu gördüm
Uydu şükür dedim
Geçici olana
Kaçıcı ol deme

Karşımızda olana diyeyim
Sahan’ın küçüğü de büyüğü de gereklidir
Ne var ki elinde ki küçük ise
Aşını da az tutarsın
Neden küçük deme
Sorguya verme
Büyüğüne sahip ol deme
Gücünün yettiğine evet dersin
Yönünü gününe çevirirsin
Asmayı çardağa sardıran
Hem gölgesini düşünür
Hem meyvesini
Dama taşı olsun demeyin
Eşlerinizi öyle görmeyin
Yer yerinde
Söz serindedir
Sözü diyen
Yediği aş gibi
Pişirmeye çalışmalı
Öyle demeli

Olacağı önleyemezsin
Ne var ki
Kendini hazır bilirsen
Allah’ıma sığınırsan
Olay seni sıyırır geçer
Gelenin değil
Gidenin sözü edildi
Karşımızda olana
Olay seni sıyırdı geçti
Dert değil
Hamuru yoğuran
Elini sıyırır
Eldeki leke değil
Hünerdir mühim olan
Leke gönülde olmasın
Dilin dikenli olmasın
Ömürde olan
Kah gülen, kah ağlayan
Gününü güzel desin
Hayır olanı beklesin
Gidenin arkasından bakmasın
Gelenin hayrına inansın

Selam olsun gelene
Sözü başından bekleyene
Yolumu kapadın dedem diyene
.................................................................................................
(Bu günkü kayıtlara göre bu tebliğin sonu bulunamamıştır.)


Lailahe illallah Muhammedür Resulullah