(Mevlid Kandili)

MEVLÂNA’yım ben!

Yuvamız gönüllere açık
Dileyen gelir
Gelen dileğince alır
Vergimiz ne azalır ne bölünür
Verdikçe dallanır
Cümlenize selam olsun
Selam Hak’tan gelsin
Hak diyeni bulsun
Cümle gönlünce güllensin
Gülünce dallansın
Her dalı çiçeklensin
Verenin vericisi
Görenin dericisiyiz
Eyvallah

Geldik adı ile
Bulduk andı ile
Sardık sarasıya
Döndük bulasıya
Sevdik doyasıya
Almayan alandan olsun
Gelen güne sözümüz verilsin
Sohbetimiz yarın gelende de söylensin
Yazıya gine de verilsin

Gönülden açılan
Yerinden olmaz
Serinden kalmaz
Yerinden neden olmaz?
Çünkü veren
Doğrudan gönüle verir
Ne yerde arar
Ne serden sorar
Saymayı dileyen
Saygıyı ölçüye ne ile vurur?
Saygıyı dolanmaya değil
Düşünmeye veriniz
Her hale uyunuz
Uyuşta selamet görülür
Yerini bilenin
Yorumu hatalı olmaz
Kul Hak adına yürürse
Saygıda kusur etmez
Saygı, diz büküp
Boyun kırmak değildir
Her kulun hakkına
Kendi hakkını eşit bilmektir
Kendi hakkını çiğneyip
Başkasına bağışlamak
Kendine olan saygıda
Kusur etmektir
Allah’ım her kuluna
Vergide kusur etmemiş
Kulu da kendi dahil
Kusurdan uzak kalması gerekir

Dayadım bastonu
Serdiğim postumu
Cümleye açtım
Ortaya geçtim dedi
YUNUSum geldi:

Gönüller eş olsun
Güzeller düş olsun
Gününüz baş olsun
Gülünüz hoşnut kalsın
Suyunuz aktıkça
Cümleniz toplaştıkça
Gelenler artsın
Cümlenizi Hakk’ın rahmeti örtsün dedi
Yumuşak yoldan yürüdü
 

Güneşe uyanın
Gölgeyi bilenin
Yardımcısı olur
Yaya gidene uysa
Yoluna gönül koysa
Gideceği yer neresidir?
Elbet Hakk’ın kapısıdır

Vermeyi dileyenden
Almaya dileyene selamıdır
Aynayı yüzüne vuralım dedik
Hamurunu yeniden karalım
Yolunda hanlar kuralım
Giden ile gelenden
Haber soralım
ŞEMS’ten verileni
YAHYA’dan bilelim
Yargıya günde değil
Gelende düşelim dedik
Çünkü karara yargı gerekmez
Yazılanın kararı kuluna düşmez
Devrine değil
Devrana bak
Geçen ile değil
Olan ile öğün
Gelen için
Sakın dövüneyim deme
Çünkü geleni sen bilemezsin
Güzeli göremezsin
Boş olan bahçeme
Dikeceğim nedir? dersen
Önce toprağı belle
Rahmeti ile sula
Ekeceğini sen değil
Hakk’ın seçer
Hakk’ın bahçene diktiğini
O’nun kulu biçer
Selamını alasın
Gün senindir bilesin

Selam ile geldim
Cümleye verdim
YUNUS Aleyhisselam Hazretleri
Selamını getirdi
(Hz.MUHAMMED efendimizden)
Gülünden yol açıldı
Kainat öyle günde seçildi
Senden, benden, cümleden
Gönül dolusu selam götürdü
Sayanın sayısı kadar
Sevenin sevgisi kadar yakın oldu
Günde cümlenin günahı silindi
Sevabına bölündü dedi
Yerini söze verdi

Seyrinden geçilmeyen
Deryada seçilmeyen
Balık hangisidir?
Yunus değil mi?
Yolunu şaşıranın
Rehberi olmaz mı?
Yolunda yolcu ile
Beraber yürümez mi?

Allah’ım cümlenizden razı olsun
Gönüller gülle dolsun
Yolunda gidenlerin yardımcısı
Yolunu şaşıranların yordamcısı olsun


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah