(Miraç Kandili)

MEVLÂNA’yım ben!

Göz göze bakmaz
Birbirini görmez
Ne var ki iki göz
Birbirinden ayrı görmez
Allah’ıma emanet olunuz
Yerde vergiye
Yönde sorguya niyet kurunuz

Var olan varlığa yerden gülendir
Yerden maksat;
Yerini bilene elini verendir
Kumun olduğu yerde
Elini eline bağlayandır
Cumayı bildik
Selama geldik
Hayır olsun dedik
Gecemiz gelişe
Cümlemiz gülüşe yönelir
Her alayım diyen dolanır
Aldığım geçerli mi? diyenden
Verdiğin münasiptir diyelim
Kaydına nokta koyalım

Şarabı oldurana
Mahzeni buldurana
Allah’ım razı olsun deyiniz
Denenmiş yol
Denenmemişi silmez
Duyana, duymayan yön vermez
Duranın gidene diyeceği
Ayağı taşa vurma
Ne görsen olay diye durma
Yücelen yerini dost diye alandır
Gönlünde cümleyi bulandır
Sözde arayan
Gözde tarayan
Ne saraydan
Ne tahttan gönül almaz
YM diyelim kayguyu silelim
Ayağım sıcağa gelsin
Dumanı öyle silsin diyelim

Gemiyi yönetene
Geldiği yol için açana de ki;
Donattım gönlümü
Dikensiz gül aramadan
Dağıttım dumanımı
Her olayı taramadan
Öyle oldukta kaygu yersizdir

Dereye girenin
Toprağa ayağı değenin duyduğu nedir?
Denizden geldim döneceğim
Aşk ile donandım yanacağım
Yanmaktan maksat
Alevden küle döneceğim

SEYYİT YUNUS;
Dar geleni açalım
Zor bileni geçelim dedi
Durağa deste koydu
Durak alıp götüren
Uyanı getirendir

Mevlâna’yım!..

Dost ile oluşalım
Dost ile buluşalım
Aldığımız Yüce’den
Hep beraber paylaşalım
Güzel güzeli bilir
Yaprak gazeli olur
Ağaç kökünde kalır
Danıştık LOKMAN’a;
Ayağı sıcağa alsın
Derdini deryaya desin dedi
Eyvallah

Destan dosta
Destan posta denilmez
Destan çevreye dolaşır
Çevre ile halleşir
Duranı durmayanla katışır
Dostun eli olana, dili diye katılalım
Dumanı dağıtalım
Verenin verdiğine yardımcı olalım
Yuvamıza gelenlere deriz; Yuvamız dedik
Demir dövülür
Olanda övülür
Yeniye yol alınır

Dıynat; Almaya meyyal demektir
Meyveyi eline aldıkta
Kökünü çöpünü attıkta
Ele geçen seni sevindirendir
Gök ehli denilenin yeri
Elbet kul ölçüsündedir
Göğün sınırı çizilmediği
Durak olmadığı yerde
Mesnet diye dayanır YM

Gidişe uyduk
Yerden yükseldi dedik
Yerden yükseliş
Atmosferin dışına çıkıştır
Yerden geldik yere döneceğiz diyene de ki;
Niyaz oldurur
Geldiğimiz gibi buldurur

Allah’ıma emanet olunuz
Gözden aldığınızı özden veriniz

Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah

(Resim verilir: SEYYİT YUNUS)

Yaz dendi yaprak silindi
Soydan bilindi
YUNUS diye anıldı
YUNUS EMRE değil. Eyvallah
Yediyüz yılın öncesi duyan
Seçenlerin gülünü
Bilenlerin goncası YM
Yerim soruldu
Şam’da dürüldü
Yemen’de görüldü
Kâbe’de sarıldı
Eyvallah YM