MEVLÂNA’yım ben!
 
Görmediğim gün olmaz
Bahçemizde açan gül solmaz
Kim dost ararsa
Asla yolda kalmaz

Adın ile girdik söze
Rabb’im dedik baktık her yüzdeki göze
Gel dedik güzele
Oturalım düze
Seyre dalalım
Hayra yoralım
Gelmeyi bildik, gülmeyi deneyelim dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Durak olmaz yoldan gelene
Kurak vermez halden bilene
Ne dedi ise kulu
Ne verdi ise yolu
O’ndandır O’na varacaktır
Dilediği handa postunu serecektir dedi
YUNUS’um selamladı

Her ağacın çiçeği
Kendi özünü verir
Seven sevilir
Dünyaya sözünü verir dedi
YAHYA sözü aldı,
EYYÜB’üm ile yolda durdu:

Destek olalım
Gamı tasayı silelim dedik
Geldiğimiz yolda durana sorduk;
Senden aldığını bilenden midir?
YUNUS ile söyleşeni görenden midir?
Dedi ki yolcu;
Ben yolcu isem, sen hancı isen
Nerden gelirim, nereye giderim? bilmelisin
Aldığın bilgiyi her sorana bölmelisin
Dağlara selam verdik
Akan sulara sorduk;
Her bilgi sende mevcut mudur? 
Dediler ki;
EYYÜB’üm ile YAHYA,
MEVLÂNA ile YUNUS
HACI BAYRAM ile YESEVİ
Ve bilcümlesi birer halka olmuşlar
Resulü’nün bilgisine
Birlikte sahip çıkmışlar
Öyle ise her bir yaratılmış
Sadece kendi bilgisi ile mevcuttur

Dağlar dağlara bakar
Ovalar güneş ile gerçeğin çubuğunu yakar
Sen benden, ben senden ayrıda değiliz
Ne var ki
Ayrı kalırsak bütün de değiliz
Bütüne varmak için
Her varolanla birlenmek gereklidir dediler
Cümlesi selamladılar
Sözü HACI BAYRAM’a verdiler:

Giden gelen aratır
Bileni bilmeyene uğratır
Dert midir? diyelim
Pişirdiğimiz aşı huzur ile yiyelim
Kavak ağacına yaprağının güzelliğinden
Kökünün özelliğinden selam verelim
KAYGUSUZ’a, vardığı yolu, gördüğü hali, verdiği desteği
Kimin ile kimden aldığını soralım dedi
HACI BAYRAM sözü
KAYGUSUZ’a verdi:

Değirmene uğradım
Destide su bol
Karpuz aldım doğradım
Elde somun bol
Çevreme güldüm söyledim
Dediler ki; Yolun gül
Allah Eyvallah dedim
Cümle için niyaz ettim
Aynı sofrada buluşalım
Aynı sevgi ile çalışalım dedi
KAYGUSUZ selamladı

Kevser ile yıkandık
YUNUS ile sakındık
Hak nurunu dökündük
Senden gelene
Senden bilene
Selam Allah’ım dedik
Dost sofrasına cümlemiz oturduk dedi
HAMZA DOST söze VEYSEL ile geldi:

Çoban VEYSEL deseler
Verdiğim yağdan baldan yeseler
Gedik açılır, demde oluşan gerçeğe geçilir
Emrine uydu isek gamlar silinir dedi
HAMZA DOST sözü
VEYSEL’e bıraktı:

Ayağımda gül dikeni buldum
Yoluna sevgimi saldım
Açandan çevreyi görsünler diye çevirdim dedi
VEYSEL’im gülün güzeline
Damla damla aldığını sundu, selamladı

Ağır giden ata vurmayalım
Su derin ise gitsin diye sürmeyelim
Her yaratılmış gücünce hizmet verir
Demde yolunu bilene
Her bir ağaç yolunu gösterir dedi
PİR SULTAN ABDAL selamladı

(Resim verildi: EYYÜB SULTAN HAZRETLERİ)

Elden eli aldık
Gülden hali bulduk
Söz diyene sorduk;
Efendi kimdir? Kaan diyene güldük
Efendi Rabb’imdir, Kaan da kulu
EYYÜB’üm sevilir verdi ise yolu dedi
EYYÜB’üm selam ile resmini verdi

Yaprak yaprak okuduk
Güzel günde seven her kulu ile
Tezgahta bezimizi dokuduk
Dağlardan gelen sele
Sırtımızı dayadık dediler
Her güne her yöne
Aşkı ile açan gönüllere selam verdiler

Dostu dostta gördük
Dost hanesine postu serdik
Açalım geçelim diye köprüyü kurduk
Değmez diyene güldük
Gel elele verelim dedik
YESEVİ’nin kurduğu düzende
HACI BEKTAŞ’a çerağ verdik
Gülen güldüğü yerde
Seven durduğu yolda
Selamını iletsin
Aldığı her selamda
Kendini bulsun
HACI BEKTAŞ ile ayağına gelene
Sevinsin dediler, selamladılar

SARI SALTUK at ile gelse
Dört duvarda adını okusa
Her bir adımında
Cümlenizin sevgisini taşırdı
Geçilmeyen duvardan aşardı
Gelmem diyene şaşardı
Soframızda gelmem diyen olamaz
Hak yolundan seven gönül kalamaz dedi
SARI SALTUK sözü
LALELİ’ye verdi:

Düğmemiz koptu ise dikeriz
Sepete gereksiz eşya kondu ise dökeriz
Diktiğimiz ağaç kurudu ise sökeriz
Yeni fidan geçerlidir, sevinelim
Eksik olanı dikti isek, övünelim
Rabb’im en güzelini verir diyelim, güvenelim dedi
LALELİ sözü
MERYEM’e verdi:

Hak adı Hak kanadı
Cümlenizin üstündedir
Gönüller O’nda ise
Bil ki yolun dostundadır
Aldığınız her gül dalı
Bilen için değerlendiremediğiniz
Yerden gökten ayıramadığınız ölçüdedir dedi
MERYEM söz ile öz ile kainatta göz ile
Cümlenizi gördü, selamladı


ALLAH’ıma emanet olunuz.
ALLAH’a ısmarladık.

Lailale illallah Muhammedür Resulullah