|
7 Ocak 1969 MEVLÂNA'yım ben! 1 Hoş gördüm. Altın nalını yumak-yumak sarıldı onun. Gümüşün
yanında altın, anasının yanından kalktın. Ağacın ununu serin, göğün
altına bakın. ALLAH neler yaratır, GARİB’i gözetir. GARİB’im
dolmuş çilen kaderinden, gülünden. Senin merteben olmaz mı yüksek? Yazılan
görülür, sunulan içilir. ALLAH sundursun, suyunu içirsin. Yudum-yudum içersin,
sen kendinden geçersin. 2 GANİ’den aldım haber: “Gönüller gani olsun, günler neşeli gelsin, ALLAH şifalar versin. Kadere boyun eğsen, ALLAH’tan geleni bilsen, GANİ’ye güzel desen; üzüntülerin geçer. ALLAH'ın verdiğine şükret, daha beteri düşün.” 3 ALLAH'ın KELAMI, PEYGAMBER’in selamı. ALLAH! ALLAH! ALLAH!, ŞEFAAT YA
RESULULLAH. ULU’dan şevk, PEYGAMBER’den şefaat. 4 DEDE’si bırakmaz yalnız. Ona güvensin, ALLAH'a dayansın, ağlamasın. Ağlamak boş, gülmek hoş. 5 GANİ’nin niyeti, gülden yaprak koparmak. Ununa, kaderine, yumağına,
yudumuna dert etme, derdini dökme. ALLAH bilir, seni görür, dileğini
verir. Hayır dile, yanına yününe yumağına. NUR adına ALLAH hayır yazsın,
seni sevindirsin. 6 Nazardan olur. Okunsun, tütsülensin. YASİN okuyun, evini tütsüleyin. ALLAH'ın DEDİĞİ olur, her şey yerini bulur. 7 Senin derdin dert değil, düşündüğün mert değil.
ALLAH verdi mi derdi, sorulması şart değil. Onun derdi ALLAH'tan,
yaşaması gine ALLAH'tan. ALLAH iyi etsin, şifalar versin; durumuna
şükretsin, beterinden saklasın. Ona gelmez ALLAH'tan bir kötülük. ALLAH
kimseye ağız tatsızlığı vermez, insanlar kendi derdini kendi arttırır.
Geleni bil, beterinden korunmak için ALLAH'a sarıl. ALLAH’a ısmarladık.
LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR
RESULULLAH
|