|
31 Ocak 1969 MEVLÂNA'yım ben! 1 Hoş gördüm. Gönül yunmuş, GÜL’e konmuş; yola giden, bana gelmiş. Oyalı yemeni al yanına, GARİB’in yoluna. Gelişini beklerim. 2 YARATAN’ın YOLU’na, girsem koluna; sana desem, ‘Yağına-balına
bolluk var,’ gelir misin, beni bilir misin? 3 Göğün altı çok güzel, suyun yolu çok güzel. Akar-akar çağlardım, çok CANLAR’a yol verdim. ‘ALLAH!’ diyemeyenin, yola giremeyenin; koluna girdim, yolunu verdim, ALLAH'tan diledim, gönlünü yuğdum. Adağınız olacak, ‘DEDE dedi.’ diyecek, beni bilecek. Olsun gelsin, yolumu öğrensin. Geldi gördü ama bilmedi, niyetine ermedi. Niyeti olacak, gelecek, beni bilecek. 4 Söylesem, yollara düşsem, dünyayı dolaşsam; doymazsın
dediğime. ALLAH'ın ADI’na YOLU’na coştum, söyledim. Sana nurumdan
verdim; ALLAH’tan diledim, sana duacı oldum. ‘Yanıma gel.’ dedim geldin, yolumu
bildin. Senin yanılmanı dilemem, yoldan ayrılmanı istemem. ALLAH'ın İZNİ’yle
yardımına gelirim, seni görünce yanına varırım, yolun güzel beğenirim.
Dünyalık aldın, ‘Şükür.’ deyin. Ahiretine duadasın, ALLAH'ın YOLU’ndasın. 5 ALLAH'a dua edelim, yola gidene yol verelim. Yolu açık olsun, niyetini ALLAH versin, yollara yuyanlara ALLAH YARDIMCI olsun. Yad ederek geldi, yolu açıldı. Oyalı yemeni örtünsün, dileğini alsın, ALLAH'a emanet olsun. ALLAH’a ısmarladık. LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR
RESULULLAH |