|
7 Şubat 1969 MEVLÂNA'yım ben! 1 ALLAH YOLU’nda gitmek diler, yolunu sorar. Suyu içsin, yolu seçsin. Yola giren, sade ALLAH'ı bulan; yol alandır. Yolda sana selâh var, suyunu içiren var. Sunalım içirelim, gönlünü ununu yoğuralım. Yundu gönül söz ile, yolu buldu ÖZ ile, ÖZ’ü sözü ALLAH ile. 2 Güzel günlerinizi bilin, ALLAH’a giden yolu bulun. Selamet bu
yoldadır, arayan bulur. 3 Kaderi bilir misin, O'na inanır mısın? Yol ne yarar ne yanar, onu kul yunar. Gönülden bağlısın, ALLAH'tan geleni bilensin, kadere inanansın. Yuvamıza geldin, huzur aldın; yol sordun. ALLAH'a yalvar, O'ndan dile; ‘Gönder bana YARDIMCI.’ de. ALLAH'tan dileyen bulur. YARATAN dileyene verir. Senin derdin dünya derdi. Günü gelir hallolur, gönlüne ferah gelir. Dünya dertlerine kendini kaptırıp halk olma. YARATAN’ın YOLU’ndan ayrılma. Gün gelir geçer, sana yalan gibi gelir. Yuvana huzur götür. Senden beklerler, senin gönlündeki ile hepsi de sevinirler. 4 ALLAH'a emanet ettim. 5 Sen beni çok dilersen, ‘Yoluna girdim.’ dersen, yolumda hep gidersen; ben sana görünürüm, senin de gönlünü görürüm, sana yardım ederim. ALLAH’a ısmarladık. |