|
3 Şubat 1969 MEVLÂNA'yım ben! Hoş gördüm. 1 YÜCE’yi görürsün, oyuğu kaparsın, günahtan kaçarsın, ALLAH'tan korkarsın, YARATAN’ın sevgili kulusun, gönlün açılsın. 2 Olayım da ALLAH'a kurban, O'nun YOLU‘nda her an. Gönül KABE’sine
yolcular gerek, yolculuğa çıkana hacılık gerek. Olsun hacı, gelsin
yanına-yoluna, girsin gönlüne-yönüne. Kaptırsın, dönsün dursun. 3 Ölüler ALLAH'a varınca, huzura kavuşur. ALLAH AFFEDİCİ’dir. Günahların anında yunulduğu da olur. YOLU’nda gidin ALLAH'ın; yunun, dünyayı görün, ahireti bilin, dünyanın gelip geçici olduğunu öğrenin. Ahiret baki. ALLAH kötü kuldan, şeytan şerrinden muhafaza etsin. 4 ALLAH'ın DEDİĞİ olur, her kul ettiğini görür.
ALLAH AFFEDİCİ’dir, dileyin, tövbe istiğfar edin. Yunduğunu
ALLAH’a bildirmek, anında af dilemek, günün kıymetini bilmek. AMİN. 5 Yuyunca gönlünüzü; ne güzel oluyor, yoluna geliyor, YARATAN öyle kullarını SEVİYOR. Yumuşak olun, gönülden dolun, ne güzel yolun. GARİB’in yerini yolunu bulun. 6 Yol sorana gün görene; yön verelim, gönlüne girelim. Yumuşak
olmuş, gönlü dolmuş. Gününün yönünü yunalım, ona ‘Yün sar.’ diyelim.
Yolunu bul, yuvanı bul. Yönünü yuvanda sar, gününü yuvanda geçir. Güneşin
altında durma. 7 ALLAH'a havale etsin, gelenle yetinsin, ömrünün kıymetini bilsin. Kalanı bil, ona dayan; gününü hoş geçir, onu da hoşnut et. Yuvada bekleyeni. ALLAH’a ısmarladık. |