|
2 Mart 1969 MEVLÂNA'yım ben! 1 YUVANIZ’a geldik, hoş gördük. Hasretle ALLAH'tan dile, olduğu zaman öde. Deme ki ‘Bendendir-sendendir.’ De ki ‘ALLAH’tandır.’ ALLAH dilerse halk eder. Sebep dilerse mümin kuluna, anında yaratır, hayrette bırakır. Şüphe etme, düşünme, yanına gelene, yuvana girene. MEVLÂNA'yım ben! 2 O benim kolum, gönülden nurum. ALLAH DİLEDİ ona LÜTFETTİ. Muradı oldu, günüme geldi, orayı bildi; mümin kul oldu, mümin nurunu aldı; maddeden ayrıldı, yolunu buldu; mümin gününde muradı oldu. 3 Mayıs ayı çok güzel, ayların en güzeli. Öbür aylar çirkin mi? Hepsi
güzel. Günlerden hepsi güzel, ama cuma hepsinden güzel. O gün ibadet günü,
ALLAH'a varmak günü, ALLAH'tan dilerseniz affolunmak günü, onun için günlerin
en güzeli. 4 Adadığın olunca, güzel günler gelince, yolumuz açılınca; sizleri bekliyorum. ALLAH İZİN verince, siz de bana gelince; düğün bayram olacak, GARİB’e gün doğacak. Adı yolu DEDE’den, güzel günü ALLAH'tan. ALLAH gönüldekini bilir, yolunu verir, dileyene gösterir. ALLAH bozmasın, şeytana uydurmasın. 5 Olmazsa üzülme, ALLAH en hayırlısını verir. Kul hayır olanı şer
olanı bilmez, ALLAH'ın İŞİ’ne karışılmaz. ALLAH'ın DEDİĞİ
olur. Kulundan geçmez, yolundan almaz, ALLAH'a olan borçtan kaçılmaz. ALLAH AFFEDİCİ’dir,
AFFEDER. Dileyin, AFFETSİN. 6 ‘ALLAH!’ diyen kalmaz, YUVA’dan olmaz. Bozma uyma, ALLAH'ı bilmeyeni duyma. ALLAH'ı bilmeyen, kulu da bilmez, öyle kuldan hayır gelmez. Yanıma oturdu, nuruma dokundu, gönlü açıldı, yolu seçildi. ALLAH'a uysun, gönlünü versin. Ona nasihatim, her şeyin aşırısından kaçınsın. MEVLÂNA'yım ben! 7 Yol verenim, gönül görenim, ışık tutanım. Gördüm gönlünü. Dedim sana, ‘Sözümü tut benim.’ ALLAH'a emanet yoluna selamet. 8 ALLAH'a gül sen, sevinç duy sen, şükür et sen. ALLAH daha çok
verir, sevindirir, düşündüğünüz olur, ALLAH tez verir. 9 Gönül ALLAH'a bağlı. O'ndan gelen, O'na gider. Arayana yol verir, bizleri vekil eder. GARİB’im benim kolum, ben cümlenize REHBER. ALLAH'ın, dileği olmamış kullarına mükafatı, bu alemdedir. Olur dilekler münasip zamanda, ALLAH hayırlısını verir. 10 Ablanı sordun, onu ne düşündün? O buldu burayı, bıraktı orayı,
layık olduğu yerde aldı sarayı. ALLAH'a mümin geldi, mümin gitti, kalbini
bozmadı, yolundan çıkmadı. Huzuru çok. ALLAH cümlenize onun huzurunu nasip
etsin. ALLAH’a ısmarladık. |