|
27 Nisan 1969 MEVLÂNA'yım ben! 1 Adınızdan gönlünüzden ALLAH hayır yazsın, iyi günler göstersin. 2 Her işin zor tarafı olur, ALLAH'tan dile sana kuvvet versin, yumuşak gelsin. ALLAH'ın verdiği, “KULUM.” dediği, dünü-bugünü- yarını bildirdiğine ne mutlu. 3 Yolunu ALLAH ÇİZER, O'nun YOLU’ndan dönme. Tez deme, hayır dile,
gam yeme. Yol var, yumak sar. Yön değil, gönülden dile. 4 Atılanı katılanı sormayın. Ağızdan duyup mana dileyenden, yanına gelenden sakın. Atılan odur. Bizim tarafımızdan ıslah olmayıp atılan, terkedilen, size katılandan sakının. ‘Ona niye ders vermiyorsun yol göstermiyorsun?’ demeyin. ALLAH; kalbi donuk, yönü bozuk olana yol vermez, YARDIMCI göndermez. ALLAH'ın İZİN verdiği kula gideriz, yol gösteririz. Öyle biri gelmedi, izin olmadı. Gelirse, izin alırsa; kalbinizi bozmayın. ALLAH'a olan bağınızdan, ALLAH’ın verdiği İZİN ile gelirim, gönülleri görürüm. Gönlü bozuk olana, yol mu veririm? 5 ‘ALLAH'ım.’ deyin, yürekten anın, dileğinizi O'ndan dileyin.
ALLAH VERİR, kulun gönlünü görür, aldığına ‘Şükür.’ diyeni
bilir. Daima yardım et, yardım edene daha çok verir. O'ndan yalvarsın, ‘ALLAH'ım.’
desin, hayır beklesin. Olur, muradı tez gelir, dileği olur. ‘Derdim.’ deme
dert değil, önünde atılan çöp değil, düğüm yumakta yok
değil. Ağlamak, gülmeyi kıymetlendirir; dayanmak, sırtını kuvvetlendirir.
ALLAH’a dayan ki, sırtın kuvvetli olsun. 6 Olasın O'na kul, dünya okul, okuyup geç. Sen O'na varsan, huzurdan murat alsan, onun verdiği huzuru bulsan; ‘Yamandır.’ dersin, rahat edersin, dünya ve ahirette. ‘Dünya.’ deyip geçmeyin, orası, burayı, hazırlanın. 7 ALLAH'ın verdiği, yumak dediği sarılır, sabırla düğüm
çözülür. ALLAH’a ısmarladık. |