1970 (8)

MEVLÂNA’yım ben!

1 Hoş gördüm.

2 Olana söz yok, gelene söz yok. Olan-gelen, ALLAH’tan.

3 MUHİTTİN, ALLAH’ın sevgili kulu. Yuvası, dünyanın muteber yeri. Olsun olmasın, türbesi ne lazım? Yattığı yer ŞİRAZ. Durduğu yer gönüller. Türbeye ne hacet? Gönlüden an, ziyaret olur. RUH’una dualar varır.

4 Yorgunluk kula. Dünyada beden yorulur, CAN değil. Bende beden yok, neyim yorulsun? GARİB’i dersen, ona da bir şey yok. Eline bakma oynar. Kuvveti bende. Yazarken dinlenir. Kuvvet veririm ona. Gönül yolu uyarsa, alemleri bağlarsa; küçük hatayı, büyük affeder. ALLAH affederse, bana ne söz düşer?

ALLAH’a ısmarladık.

(Resim verilir)