1970 (10)

MEVLÂNA’yım ben!

1 Mümin kul şaşmaz. Şaşarsa kalmaz, karı çok olmaz.

2 Cezadır çektiği, mümin kul olduğu için. Mümin olmasa, yolu bilmese uyarılmaz. Yol verilmez. Niyetini etsin. ‘ALLAH’ım.’ desin, hatası affolsun. 

3 ‘Duamın kabulü. Yumağımın düğümünü, yolumun manisini kaldırman için diledim.’

4 ALLAH’ın DEDİĞİ olur. Kul hatayı bildi, ALLAH’tan diledi. ALLAH öyle YÜCE ki, onu AFFETTİ.