|
Haziran 1970 MEVLÂNA’yım ben! 1 Olmayı dilediğine yolun açık, almayı dilediğine zaman
ayırırsan. Gönlünü bilirim, yanına gelirim. GARİB’in dileğini yerine
getiririm. Çünkü her gün duacı olur, oğulcuğunu ALLAH’ına emanet
eder. Hepimizden rica eder; ‘Yavrumu yalnız bırakmayın, dertleri yakasında
tutmayın.’ Ben yoluna gelirim, her gün seni yoklarım. Gönülcüğüne bakarım,
‘ALLAH’ıma açık’ diye sevinirim. Sen bilirsin yardım gördüğünü, ALLAH’ının
seni koruduğunu. Şükür et, duacı ol. ‘ULU’m kimdir?’ demiştin
sen, bir zaman sormuştun. Anacığının dileğiyle, ALLAH’ımın
İZNİ’yle; senin de ananın da ULU’suyum, AŞK’ının dolusuyum.
Kararının duacısıyım hayır olmasına. ALLAH’ım hayır olanı verir. Erken verilmiş
kararı çevirir. Yanılma, ‘Olmaz.’ demedim. ‘Eğer kararın hayır değil
ise, senin için hüsran ise; ALLAH’ım çevirir.’ dedim. 2 Anacığının gönlünü yokladım. Her zamanki olgunluğu gördüm. ‘ALLAH’ımın EMRİ’ne boynum bükük.’ der. 3 Aymak, mümin kulun mizacıdır; duymak, hayırlı evladın mizacıdır. 4
ULU’nu sordun. Deden. Uydun gördün mü diye? Niye görmeyeyim? Sorduğuna
gittim gönlünü gezdim, umduğun gibi buldum. Gönlün ferah olsun. Ne var
ki zamana yer veresin. Olmayı dilediğine dedim. |