|
8 Eylül 1970 MEVLÂNA’yım ben! 1 Selam sizlere, gülen yüzlere, aydın gönüllere. 2 Yumuşak yolun, hayırda oğlun, düzelir derdin. Almak zor değil, üstünde dur, durmazsan boş verir. Ona de ki, ‘Elde değil, ALLAH’tadır.’ Sana söz edene dert etme. ‘ALLAH’ım SANA sığındım, SANA havale ettim. Araya ben girdim, darda bırakma ALLAH’ım.’ de. Seni kurtarır. Niyazına, gün-saat vermeden devam et. Şüpheyi içinden at. ‘Oldu-olmadı.’ deme, dünya derdine kendini kaptırma. 3 Aynaya bakana yumuşak görene de ki; ‘Yumuşak bakarsan yumuşak görürsün.’ Geçirdiği günlerin boşluğu, yumuşaklıkla dolsun, netice hayır olsun. Niyazını bırakma. ‘Ne okusam?’ dersin. Niyazın okunmasıdır mühim olan. Yer yerindir, sevap kulun. Yer derindir, suyu serin. Serin sudan içirdik, ‘Köprü’ dedik geçirdik, ‘Dağ’ demedik aşırdık, kötü olanı kaçırdık. Almayı-vermeyi bilene, sözünü yerine verene deyim. Huzura yer vermesini bilir. ALLAH’ına dayanır. An geldi yanıldı, ‘Dert oldu.’ dedi. Dert değil, dediği sert değil. ALLAH’ına havale etsin. ‘SEN yukarıdan görürsün.’ desin. Kimse ALLAH’tan büyük değil. Elden gelenle yetinsin. ALLAH’ına havale etsin. Sabıra yer versin. Çözülüşü görecek, olgunluğa erecek. Elbet karşı taraf duacı olsun onlara, ıslaha ersinler diye. Anne bunu bilir, sever sevilir. MEVLÂNA yollu. MEVLÂNA’nın etrafında, yollu olmayan durmaz, yolu uymayan gelmez. Hepiniz hepimizin, hepimiz ALLAH’ımızın kullarıyız. Sevgilerimiz, sevgilerinize denk. Mahzun olmayın, ‘ALLAH’ım, ben de.’ demeyin. Elbet hep beraberiz. Çağırıldığım yerdeyim, anıldığım gönüldeyim. Güzel olan gönüllerdir, güzellik ALLAH’ımdandır. 4 Hepinize huzur, iyi gün, aydın gönül, dumansız dost dilerim. ALLAH’a ısmarladık. |