16 Kasım 1970

MEVLÂNA’yım ben!

1 Uygun olanını beklemek, canı sıkmaz.

2 Su güzel içilir, söz güzel seçilir; ne var ki, acı söze yumuşak yuvada yer olmamalı, ağızı sıkı tutmalı.

3 Yemeğini yiyene, ‘Ana oldum.’ diyene söz etmek, ALLAH’ıma isyandır. Beylere-hanımlara, kuluna söz edene; yolcu ne yoldaysa, öyle yürür. Kimsenin kimseyi değiştirmeye gücü yetmez. Kulun gücü yetse, evladına verir. Onun için huyunca gitmeli. Yolunu bozana, gönüle duman koyana derim.

4 Asmaya eli varan, üzüm koparsın; kesmeye gücü yeten, bağı budasın. Öz malını merdane demese, kulun gönlüne sapan atmasa; ne kendi dert eder, ne kulun kalbini kırar.

5 Geçici olanın açıcı kulu ol. Kapıyı aç ki girsin. Gönül kapını kapadın. Rıza göstermek değil, yuvanın havasını yumuşatmak için. Merdane olanın yanındayım. Yamayı eline vermek, ALLAH’ımın elinde. Ne var ki, yuvanın havası bozulmasın.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH