1971

MEVLÂNA’yım ben!

1 Olmasını dilediğin, ‘Neden kalsın?’ dediğin; almaktan kaçınmasın, yumuşak sözden geçilmesin. Olan, karara kalan; ALLAH’ımın EMRİ’dir. Yolunu gözlediğin, ‘Gelse.’ diye özlediğin; kararlı gelir, sevincin büyük olur. Şeklen yol açılmaz, ALLAH’ımın EMRİ’nden çıkılmaz. Her olanı ‘EMİR’dir.’ dersen, huzur bulursun. Sabrı kendine sermaye ettin, kullandın. ‘Bitti artık.’ deme.

2 Sütün verilişi değil, alınışıdır önemli olan. Yağmur yağar sel ile, bulut gider yel ile. Yağmur yağsın, rüzgar essin, güneşin önü açılsın, kulun yüzü gülsün. ‘Kararım verildi.’ diyene, sebep sormak yersiz.

3 Asa mıdır körü yürütür, yağmur mudur seli sürütür? Ne gelmekle niyet biter, ne demekle söz yeter. Niyaza yer vermeli, geleni ALLAH’ımdan bilmeli. Huzur, oradadır. Yol yolu keserse, köprü kurulur. Yoldan yolu geçmek için köprü aşılır. Aşana değil, AŞTIRAN’a bakmalı. Sepete meyve konur, boş kağıt ta atılır. Boş olup, çiviye de asılır. Duman yoldan çekilsin, şüpheni sil ki dağılsın. 

4 Çoban, davar sürücüsü. Ne onun kolcusu, ne gönül yolcusu. Çoban olmasa da davar yerini bulur, vardığı zaman görür.

5 Duvar taşla da, tuğla ile de, kerpiç ile de örülür. ‘En sağlam hangisi?’ dersen, duvarın içindekine bağlıdır. Duvarın içindeki kimdir? ALLAH’ıma sığınandır. En sağlam duvar, ALLAH’ıma sığınan kulun duvarıdır.

6 ‘Yemeyen ölür, çok yiyen kalır.’ denmesin. Ömür, yazıldığı kadardır. Sebebi sorulan, yazının temelidir. Yol münasip olsun, gelen karanlıktan kurtulsun, seven yolunu bulsun, kainat gönlüne dolsun. Açılan, açıldığı kadar alır; kaçılan, kaçıldığı yerde kalır. Daha ne çok alır, ne öteye kaçılır. Meyve hamken yenmez, olmasını beklersin. ‘Daha tatlı yiyim.’ dersen, şeker eklersin, reçel yaparsın. Tadın sonu yok.

7 Sevginin ölçüsü yoktur. ‘AŞK.’ dediğin, kulda aradığın; günlük olaydır. Sonsuz AŞK ALLAH’adır. Bulana değil, arayanadır; sönene değil, yananadır.

8 Yaprak mevsimi geldi, ağaçlar bezendi. Durma yerinde, olma derinde, çık gör. ‘Yersiz.’ deme, yer ara; toprak deme, gül ara. Toprak; dikeni de ,gülü de besler. Kul, neyi nerden seçer? Ayıran, ayrılır; seven, kayırılır. Kul, kuldan ölçü almaz. ALLAH’ına sığınan, kuldan ölçü beklemez. Aymayı bilelim, güzellik görelim. ‘Karanlık dünya.’ demeyelim. Aymakla yol açılır, yağmakla bulut dağılır.

ALLAH’ıma emanet olun.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH