|
2 Mart 1971 MEVLÂNA’yım ben! 1 Orman ağaçla dolu. Ağacın uzanan kolu; ne kula zarar verir, ne yolu kapar. Gölge yolda yürüyen, gideceği yere tez varmaz. Neden tez varmaz? Çünkü acele etmez, rahat yürür, yorulunca oturur. Güneşli yolda yürüyen, varayım diye acele yürür. 2 Senden-benden değil, cümleden olmasını dilersen, niyaz et. Dumanı dağıtman senin elinde. Eğer niyazın var ise dilinde, her olayın çözümü olur. ALLAH’ım kulunu kolaylar, kul ALLAH’tan dilerse. Kul kuldan beklerse, çözümü bulamaz. YARDIMCI’yı YÜCE’den dile ki, sebep halk etsin. 3 Yaprak düşse, ‘Neden?’ deme, kulundan sebep sorma. Yemeğin tadı meyveye uymaz, suyun verdiğini meyve vermez. Asmayı budayan, dalını atmaz; kumunu eleyen, taşını tutmaz; denize düşen, ALLAH’ıma sarılmışsa batmaz. Korku yersiz, endişe yolsuz. Ne gemi batar, ne yolcu tutar, sağ salim karaya çıkar. Gelenle, elden alan, yumağını yavruyla saran. Yerden değil ağaçtan söz edilsin, dalına yaprak katılsın. Olay, ALLAH’ıma havale edilsin. En güzeli bulunur. 4 Elekten unu alma, ‘Hamur bende olsun.’ deme. Söz eden danışır, yanlış yolda buluşur. Hata çözülmeye yüz tutar. Aynayı tut yüzüne. Ona de ki; ‘Gayenin en güzeli, aynadaki yüze benzer. Gülersen güler.’ Sepetten almaz, sana söz koymaz. Yağmur yağar sel ile, bulut gider yel ile. Varsın yağsın, rüzgar essin. Yağar ki sonunda güneş görünsün. Unutulmasın, bulut devamlı değildir. Huzuru bulan kul, bulutun üstüne varan kuldur. Bulutu gine görür, ne var ki, ayağının altına alır. 5 Sözüm bağlı değil, yazım yağlı değil. Okuyan bilir, okundukça çözülür. Gidilen gelinen yol, ALLAH’ımın YOLU’dur. Değişen yok, gelişen çok. ‘Günde günah dalı, her kulu döndü yolu.’ demeyin, kuluna söz etmeyin. Kul ‘ALLAH’ım.’ der, gönlünce yanar. Kul bunu ölçemez, terzi olsa biçemez. Ne iyide, ne kötüde ölçüyü sen verme. Maniyi kaldıracak, dileğine uyduracak. Niyetini açmış sana, günü gelip bildirecek. Hayır olan elinde, gayret kemeri belinde. ‘Kandım.’ demesin, şeytana ortak olmasın. Sebep yaratılır, niyazın boş değildir, yerini bulur. 6 Ona de ki; ‘Hayır olan elindedir, sebep olan dilindedir, dilediğin yolundadır. ‘Geç.’ demesin. Hayır olanın, erkeni geçi olmaz, vakti gelmeden çatılmaz. Temel çatılır, duvar örülür; en son çatı örtülür, bekleyen görür. 7 Yaprak gibi olmaz, yanan sönmez. Üzüntü etme. Aynaya aydın yüzle bak ki, aydın olsun. Şüpheyi sil. Şüpheli kulu ALLAH’ım yanıltmaz. İyi olacağı bilinsin. Olaya bakma, aklını takma. Olgunluk, sende kalsın. ALLAH a havale edilen yol, hayır ise açılır. Bulutu ardına alsın, bulutsuz güne baksın ki, olacağın hayırlı olduğunu görsün. Akıbet ALLAH’ımın bildiğidir. ALLAH’a ısmarladık.
|