|
30 Nisan 1971 MEVLÂNA’yım ben! 1 YUVA’mız yolunuza, yolunuz gönlümüze. Bu, YUVA’nın havasında değil, gönüllerin akıntısındandır. Huşu ile andık, yumağı AŞK ile sardık, saranla bir olduk. Gelenlere sevindik. Selam sizlere, kuvvet dizlere. Elbet kuvvet gerekecek. 2 Yenini sıyırsın, fistandan ayırsın, arkaya dönüp bakmasın. Yüzünün yumuşaklığından MEYDAN açılır. Mayası yoğrulmuş, suyunu YUNUS’um katmış. Onu çağırsın, ‘Yardıma.’ desin, ALLAH’ımdan istesin. Yenini de sıyırır, tozunu da silker. 3 Kulun kula taş koymaya gücü yetmez. Dediğim, yola-kola değil gönledir. Gönül kapısı açık olan alır. Her gelen günü, ‘Hayır.’ de aç. Açılan kapı, selamete gider. Saat kaderini değil, vaktini gösterir. Göz yüze, yüz kadere aynadır. Yüzüne ne ile bakarsın? Karşında ne görürsün? Yüzünde ne okursun? Güzellik değil, ALLAH’ımın VERGİSİ’ni. ALLAH’ımın VERGİSİ’ni gördüğün an, kaderini çizmiş-okumuş olursun elbet. ALLAH’a ısmarladık.
|