1 Temmuz 1971

MEVLÂNA’yım ben!

1 Masamız-yasamız, hep bir sözümüz, seven ile beraber gönlümüz. Gam yersiz. Asma susuz değil.

2 MEYDAN yolun bulmamış, yumağı düğüm olmuş. Çözülmedik düğüm olmaz. Kul çaresiz kalmaz.

3 Secde; ALLAH’ımın SERGİSİ’ne varmak değil, SEVGİSİ’ni içte duymakla yapılır.

4 Aşığım CANAN’a CAN’ımdan ötürü, aşığım CANAN’a aymayı bildiğimden beri, aşığım CANAN’a cümleden ötürü. Gölmüş duru suyun yatağı, yolmuş giden kulun YUYAN’ı ile gideni. Mümin kul yol bilir, sözünü eden kula elini verir.

5 Yoğurdunu paylaş da ye. Müsait yol dilersen, manayı bilmek istersen, geceyi gündüzden ayırırsan; danışılan yersiz.

6 ‘Duman, yumuşak kula gelmez.’ diyen, dediğini bilmeyendir. Ayna duvara konur; bilen görür, bilmeyen yürür. Yumuşak yol sorulsa, yolumuza gelen değerini bulsa; ‘Nerde gelenler?’ derim. Yumuşak masayı almayı dileyenin; imtihan vermesi, yukarı atlaması beklenir. MEYDAN kurulmuş, kulları toplamış. Mayayı bilenden, şarabı sevenden korkun olmasın.

7 Ne elden gelirsin, ne ele varırsın. Yumuşak yol; bilene yumuşak gelir, bilmeyenin ayağına taş vurur.

8 Maya eldeyse, sohbet dildeyse, CANAN gönüldeyse; korkusu olmasın, dünyaya küsmesin.

9 Yorgunluk kulun sözü olmamalı, bedene fazla yük vermemeli.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH

(Resim verilir)