2 Ağustos 1971

MEVLÂNA’yım ben!

1 Huzuru bilsen, gelene uysan; hazırdan demezsin, yumağı düğümle dürmezsin. Gelen, düğümüne yardımcı.

2 Kulunu ALLAH’ım, senden çok SEVER. Verdiği vazifeyi bilir. ‘Kime versem?’ diye sormaz, KENDİ’si seçer, yetiştireni gönderir.

3 Olaylar sizi ürkütmesin. Yuvanızda AYET-EL KÜRSİ okunsun. AYET-EL KÜRSİ okunan yuvaya; kötü, ne kul, ne de RUH girer. Gelene, ALLAH’ım İZİN vermez.

4 Soy söylenir. Ne soydan, ne cümleden ayırmam, ‘Soyum.’ diyen diye kayırmam. Sevgim ayrılmaz, vardığımdan beri. YARATTIĞI kuludur, HAZRETİ ADEM’in dölüdür; MEVLÂNA’nın olan, AŞK’ıdır.

5 Yorulmayı kendine mal eden, dinlenmeye gönül koyandır. Kaide bozulmaz, sevgi ayrılmaz. Seversen beni, ‘ALLAH’ım YARATTI.’ diye sev, soyumdan diye değil, YARATTIĞI’nı sev.

6 Kuzuyu arttıran, koyunun varlığı değil, VEREN’in CÖMERTLİĞİ’dir. Kuzu olsun, ele gelsin; koyun olsun, süt versin; birbirinden ayrılmasın, yavrunun derdine düşülmesin. ALLAH’ım GÖRÜR, yolunu verir. Kul kula ne verir? Kula boyun eğilmez, ‘Yol ver.’ desen gücü yetmez. Sadece söz eder, söze söz katar. Kuzunun, koyuna takılma misali. Kuzu büyüdü mü, yolunu ayırır, sanma ki aç kalır.

7 Sevmeyi bilenden korkma, asi geleni yerme. Yolunu dile, ALLAH’ım versin. Asi olana, asi gelmesin, yumuşak davransın. İki taşı vurursan kırılır, taşı kuma atarsan gömülür, kırılacak meydan bulamaz.

ALLAH’ıma emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH