|
15 Kasım 1971 MEVLÂNA’yım ben! 1 Zalime zulüm neşe verir, yemini etse de dönüşü kolay gelir. Onun için zalimden söz almaya değil, ona söz vermeye çalışınız. Güçlüğü yenmek değil, kolayını bulmaktır zor olan. Güçlüğü yenmeye değil, geçimin kolayını bulmaya çalış olsun. 2 Elden olan dilden gelmez, kulun dilediği her zaman olmaz. ‘Neden olmaz?’ dersen, her dilenen, kula hayır vermez de ondan. Varsın yerindiği yönde yürüsün. Kul hem yerinir, hem aynı yolda yürürse; kendini kimsesiz bulmuş demektir. Kimsesizlikten maksat, dünya kulu değil. Her kulun YARDIMCI VARLIĞI olur. Ne var ki, sevdiğini sevildiğin gibi göstermene sebep olur. Kötü olan yoktur. Kulun niyetine uymayan, kula kötü gelir. Olayın bağlantısından, güzelliği çözülür. 3 Mecnun misali dağı aşandan, Leyla’yı sorarsan; cevabını alırsın. Geçit vermeyen dağın önünde duran, ‘Zorludur.’ der. Çizmeyi giysin, yürüyüşe geçsin; aştığı görülür. Gayretin kuldan geleceği bilinsin, ULU’sundan elini alsın. Suyun başında çeşmenin taşında oturur; gelene verir, geçeni çevirir, elbet sana da YARDIMCI olur. YUNUS EMRE. 4 Semerden geçen, çıplak ata binmeye çalışır. ‘Yazık olur.’ dersen, ALLAH’ım atı korur. Mücadele edilenin yetersiz olduğunu sanma, geçtiğin günlere yanma. Yumak, örülmek içindir, sökülmek için değil. Gölgeyi güneşten kaçınmak için seçersin. Güzellik olaya uymadadır, gönül ile olmasa da kuluna duyurmadadır. Camın ardından bakan, dünyayı aydın görendir; CAN’ın ardından bakan, olaya uyandır. 5 Cengini kazanan kumandan elbet tebessüm eder. Ne var ki, yüzündeki tebessüm, gönülde olmayabilir. Gönülde esen fırtınadan ses etmeyen, her zaman mesut görünen insandır. En doğrusu odur. İç dünyanı açtığın, ALLAH’ın olsun. Kuluna açtığın, sergiye saçtığın olur, elden ele yürür. 6 Yumuşak olmasa da olsun, yeter ki tatlı gelsin, her olay bal ile bağlansın.
Son sözü sen söyleme, ona söylet. Umduğunu almak gerekir. Ne var ki,
yüzündeki tebessümü gönlüne de kat. 7 Yemeni giydin, bağa yürüdün, bağda ‘Üzüm hani?’ dedin. Sabıra
yer versene. Görülmüş mü, koruk ermeden üzüm olsun? Koruğu yiyemeyen,
üzümden geçmez. Gelişimin, neticeye bağlı olduğu bilinsin.
Yemeniyi giyenle, ‘LALELİ’yim.’ diyen, YARDIMCI’n olur; LALELİ,
ayağına yemeni giydirir. 8 Bu alemin sevgisi, kainatın sargısıdır. ALLAH’ıma emanet olunuz. ALLAH’a ısmarladık.
|