15 Nisan 1972

MEVLÂNA’yım ben!

1 Huydan değil verişimiz, huzur dileyendendir. YOLUNU ÇİZEN’e uyarsan, ‘Yazılan O’ndandır.’ dersen; huzur seninle olur. Ne gidende ne kalanda sayılmaz; huzur gönülde olmazsa, gül bahçesine girilmez. Günün olayları, gül bahçesinde olmuşu gösterir. Ne var ki kul, dikeninden şikayetçi olur. Dikenini yolayım deme, başa çıkamazsın, kaideyi bozamazsın. Unutma ki gül, dikeni ile sevilir. Dikeni olmasa, hoyratça yolunur. Kök yeşil olarak beğenilmese de, güle can verir. Olay ne senin, ne kalanın hatasıdır. Kurulan düzenin çizgisidir. Kurulanı bozmak, elde olmaz; kul yazılanı bilmez. Kayguyu gönülden atmadıkça, huzur sana gelmez. Her günün gecesi, olayların örtüsüdür. 

2 Denizde dalga gördüğünde şaşarsın, suyu çoğaldı sanırsın. Halbuki ne eksilir, ne artar. Sadece öfke ile, birbirini kovalar; sahilde son bulur, kumda sükuna varır. Kula da huzur verecek, sahile attığın adımdır. Sahilden maksat, dünya hali değil, mana halidir. Kul sahili buldu mu? Kumu eline aldı mı? Manayı madde ile çarpmayın. Sahile inmek, maddenin ötesine geçmektir. Kumu eline almak, ‘Manayı seçtim.’ demektir. Her kul dileğince olsun ister. Dileğine uymayan, ‘Kaderimin kötüsü.’ der. Aslında dileğine uymayan da, seni yola koymayan da; hayır yazılan kaderindir. Günün olayına ‘Hayırdır.’ diyen, cürmüne ortak aramaz. Kurulduğu gün göreceksin, yolunda hayır bulacaksın.

3 ‘Uydum.’ dedin, RESULÜ’nü andın; senden olana, neden gölge düşürdün? Yabanda olan; yozanda yazsın, yozduğu dalda kalsın. Masaya yol dileyen gelir, yozmayı bulan uzak kalır. Uzak kalanın da duacısıyız. Kainatın KURUCU’su, cümlenin YARATICI’sı; yozanı da görsün, yolunu versin. Ne gidende gözün kalsın, ne kalanda aklın dursun. Yolunu GÜL’üne bağlasın.

4 Dert denen nedir? Dört köşe duvar, bir kase çorbanın yokluğu mu? Dert edinirsin. Sarayda da olur, tahtta oturanı da bulur. Sabır, dünya ile ahiretin anahtarıdır. Duymayana gücenme, uymayana gocunma. Hatayı paylaş. Hatalar paylaşıldığı zaman hafifler.

5 KAYGUSUZ ABDAL der ki: “ ‘KAYGUSUZ.’ dendiğim, olaylara bigane kaldığım görüldüğündendir. Aslında olaylarda, O’nu gördüm, hürmetimden secdeye vardım. Beni secdede gören, sandı toprağı diledim. Bilen, bilir; şükür, kuluna eğilmedim.”

6 Yer mi güzel, ser mi? Elbet yer güzel. ‘Neden?’ derseniz; başı yere koyarsın amma, yeri sere koyamazsın.

ALLAH’ıma emanet olunuz. 

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH

bigane: ilgisiz, aldırışsız, yabancı