1 Mayıs 1972 

MEVLÂNA’yım ben!

1 Hummayı bilmeden, gönlünü bozmadan gelenlerleyim. ‘Yolum ALLAH’ıma.’ diyenlerleyim, yarattığında AŞKI’nı bulanlarlayım, hasreti bilmeden duyanlarlayım. 

2 ‘ALLAH’ım.’ dedim, gönüllerle bir oldum. Kainatta ananların, andığı an yanına geldim. Kuzuyu verenin, koyunu görenin çobanı oldum. Kuzuyu veren de, koyunu gören de YÜCE değil midir? Kuzu koyundan beslenir, koyun görenden, cümlesi GÖSTEREN’den. Olumuna yol alan, gülü dikensiz bilendir. Diken dedik, özünü verdik.

3 Sev gönülle, yüzünü görmesen de; an beni, adımı bilmesen de; duanı gönder, mekanıma gelmesen de. Kuşun uçtuğu yerde değil, AŞK’ının düştüğü yerdeyim. Bana duyduğunuz AŞK, aslında bende gördüğünüz YÜCE’nin TECELLİYATI’dır. Ben YÜCE’de, YÜCE bende; ben cümlenin gönlünde, cümle YÜCE’nin HUZURU’ndadır. AŞK’ını ne sigara ne alkol siler, yeter ki gönlünü katıksız O’na ver. 

4 Tarlanın ortasında olan her kul, bir yöne bakar, gördüğü onu yakar. Ne var ki, ne senin gördüğün, ne onun gördüğü aynı değildir. Her gören gördüğünü sever, ‘Benim gördüğüm daha güzel.’ der. Aslında hepsi güzeldir, söylenen sözler gazeldir. O dahi boş değil, toprağı besler. Yumuşak yol bulan, yürür gider. Sohbet kulundur, kul yumuşak yolundur. Her kul söylesin, doğru olan bulunsun. Bizden gelen teşbihtir, kula verilen yorum. Her kul yoluna göre yorar. Almadığın senin olmaz, kul kulun yolunu bozmaz. Beden yorulmadıkça terlemez. Terlemeyen kula gümüş denilmez. Altın gönülden başka sahip bulunmaz. Oymayı bilen kuyumcu, külçe altına değer vermez. Değerini bulan altın, dolaba konmaz. ‘Uygun görülen.’ denilsin, ALLAH’ım uygun olanı YAZAR bilinsin. Yazılan bozulmaz, kul düzeni kuramaz. YAZAN yolunu açar, gününü seçer.

5 ‘Sahipsiz ağaç oldum, yapraktan mahzun kaldım.’ demesin. Yaprak yaprağa denktir, ağaca gelen ahenktir. Yazılan cümleye hevenktir.

6 Topluluğun gözüne hoş gelen, cümleyi sevindiren, yumuşak yol bulmayı dileyen; aslında sahilinde yürüyendir. El,ele verilsin, daire çizilsin, ALLAH’ıma emanet olunsun. Selam gönderene sevgim bildirilsin.

7 Oymaya altın aç, altın olanı seç, yaprak olduğun ağaçta, yapraktan sözün geç. ‘Ne demek?’ dendi. Alanın vereceği görülmez.

ALLAH’ıma emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH