24 Mayıs 1972 

MEVLÂNA’yım ben!

1 Niyaz ile gelen, hayır ile son bulur. Yumağın düğümü, sabır ile çözülür. Karar veren YÜCE’dir, kul sadece sözcüdür. Olanı O’ndan bilesin, hayır olana uyasın.

2 Koşuya, koşu atı çıkar. Yük atını koşuya veremezsin, koşsun diye bekleyemezsin. Kaygular yersizdir. Kuyuyu su var diye ararsın, ne var ki her kuyuda dilediğin suyu bulamazsın. Kuyudan aldığına uymazsan, başka kuyu ara. Oğlanın işini, ALLAH’ıma havale edesin. Ne gayret, ne hayret; nasibi ne arttırır, ne eksiltir. Konuyu dert etmeyin, olacağı düşünmeyin. ALLAH’ına sığınıp gidene, söz yersizdir. Baklava yaparsın, tepsiye doldurursun; nasibin ise yersin, nasip olmayanı yiyemezsin. Ne niyete, ne gayrete uymaz. ALLAH’a havale ediniz, sonunu düşünmeyiniz. Nasibi olmayan, burada da bulamaz. Gurbet demeyin, yorum yapmayın. ALLAH’ım her yerde, yeter ki kulun gönlünde olsun. Gidenden gelen sorulmaz, yabandan çoban sorulmaz. Sözün açığı güne yer açar, gelen günde düğümü çözülür. Kaydını yaptıran, kaideye uyar. Yapıya başlar, önce temele girilir, sonra duvar örülür. ‘Çatıyı örtmek için malzeme gereklidir.’ dersen; binaya izin veren ALLAH’ım, çatıya YARDIMCI olur.

3 Hayır olmayanı, ALLAH’ım nasip etmez. Kayguyu sil ki, aydın olan günü göresin. ALLAH’ım senden RAZI olsun. Cümleye duacı oldu da ondan. Mevsime uymazsan, gönlüne koymazsan, olana doymazsan; “KULUMSUN.” der mi sana?

4 ALLAH’ıma emanet olasınız, kainatı gönülde bilesiniz.

5 ALLAH’a ısmarladık, gitmem buradayım.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH

6 Anıldığım her yerdeyim.