1 Haziran 1973

MEVLÂNA’yım ben!

1 Müsait günün yorumu olmaz, ALLAH’ımın EMRİ’ne karşı gelinmez, Murat diledikte, ‘Nedir?’ denilmez. Niyaz ettiğin, ‘ALLAH’ım!’ dediğin günde yeşil rengi görürsen; muradında katiyet vardır. Oyunu değil, yolunu düşün. Yumuşak yolun kulu oldukta, ALLAH’ımdan murat diledikte; ‘Neden, nasıl?’ demek yersizdir, sanma yolun yönsüzdür. Yolunu gören var, yardımına gelen var, öyle oldukta olaylara gönül konmaz, ALLAH’ımın EMRİ’ne karşı gelinmez. Kul kula itaate elbette mecburdur. Ne var ki, ‘ALLAH’ım niyazımı aldı mı, bana güzel yazdı mı?’ diyene, ‘ALLAH’ımın her yazdığı güzel!’ demek itaatsizlik değildir. Müsterih olasın, muradın iki eldedir bilesin, gönlünü yeşilde bulasın.

2 Adım attın mı durulmaz, çıkan yoldan dönülmez, sözün sonu yutulmaz. ALLAH’ım her olayı yoluna koyar, olmuşu dürer, yanlış yolda olanı çevirir.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH