|
23 Ocak 1974 MEVLÂNA’yım ben! 1 Gönül koyma dedim. Niyetinin açık olduğu
görüldü. Sorgusunun devamı verildi. ‘Yolun gidişine uyar mı, aransa duyar
mı?’ denildi. ‘Ağaç köklü ise, ele geldikte yerini bulur.’ denilen;
aranılanın kökünde olmadığı denildi. (Seneler evvelsi izleri kaybolmuş akrabalar
hakkında) Yoldan sorulmadı mı? ‘Arasam mı?’ denilmedi mi?
Kundağından eş olanın, kanından kardeş olanın sorusuna verdim. (a. için mi?) Hayır,
anasının. Kulunun yolu, gönlü, hali, bizce malum. Gönül koyma dedik. (a’ya) Serden soran, yerden
alır. Gönülden soran, halden alır. Gönlünün yerini, sana daha önce verdik,
kaygusunu sildik. Yazılı olanı söyledik. Hata, bizden gelmez. Sözümüz, gün
gelende değişmez. Unutulmasın, yazılı olan bozulmaz. Gönüllerimiz
birdir, müjdenizi veren PİR’dir. ALLAH’ıma emanet olunuz. ALLAH’a ısmarladık.
|