|
21 Eylül 1975 MEVLANA’yım ben! 1 Niymetten niyaz ettik, dumanı sildik, GÜZEL’i bulduk. Yumuşak yol diledik, “Arayalım bulalım, niyet ile olalım, gayretten değil gönülden sevelim.” 2 VEREN ALLAH, SEREN ALLAH, GÖREN ALLAH, SARAN ALLAH. 3 Yerinin değeri, yerinden değil senden olur, GÜZEL, seni
sende BULUR. Güzeli veren ALLAH, yaratan sensin. ‘Kul nasıl yaratır?’ denmesin.
Güzele çirkin diyen de kul değil mi? ‘Ayıran kul’ dersen EYVALLAH. Ne var
ki, gönülde güzeli görmeyi yaratan sensin. 4 Sen güzele güzel dersen bilendensin. Sen güzele çirkin dersen gine bilendensin. Ne var ki, bilenin bölenisin. 5 Güzelin göründüğü bilinendir, çirkinin göründüğü bölünen. 6 ‘Çirkini gören, bilenden’ dedik, sözümüzün yorumunu verelim. Bilen, dünyayı
bilen olur, ahireti bölen. Gayemiz, bölmemek, her olanı güzel görmek. 7 Cümleye selam olsun, olan HAK’tandır bilinsin. Kul olana ne yerinsin, ne ‘Gayretten’ deyip koşunsun, denilene uyulsun. 8 Aydan yıldızdan sormazsın, yıldızdan söz beklemezsin. Ne var ki hepsi söyler, dünyayı süsler. ALLAH’ıma emanet olunuz. ALLAH’a ısmarladık.
|