|
6 Temmuz 1977 MEVLÂNA’yım ben! 1 Niyaz yerden, nasib
YÜCE'den. Duyan kuldan, gelen yoldan. (Duyandan maksat nedir?) Alıcı verici. Verenin alıcısı. (Yani medyum mu?) EYVALLAH.
Yeniyi vereceğiz, uyana yol alacağız. Gönül kapısı açık olanları,
vazifeye katılanları bileceğiz. Daha önce dedik. Kırk bir vazifeliyi
bilelim. Ne var ki, 'Vazifeye katılacağım, kaydımı yaptıracağım.'
diyene, talib olana vazife bölünecek. On birlerde, yedilerde vazife bizden
verildi. Kırk birlerde talib olana, vazifeyi gönülden yüklenebilene
vereceğiz. 2 Unutulmasın. Vazifenin
küçüğü büyüğü değil, yapılışıdır önemli olan. Talib olanın
yükü daha ağırdır. 3 Günün YUVA'da
açılışı, yeniye yol alışı kutlanır. 4 'Talib olanın vazifesi
nedir?' denilir. Yaprak misali. Kökten yaprağa kadar inkarsız vermiş
yaprağın hali. On birlerin, yedilerin vazifesi gövde ve dalda. Kırk birlerin
yaprakta. Yani dışa dönük. Dağıtım. Onun için, seçen olacak, seçilen
değil. Yaprak ağacın her halini yansıtır. 'Ağacın kökü nedir,
kimdir?' denirse: GARİB. 5 (Toprak neyi ifade ediyor?) Besleyen.
Toprak ana, rahmet baba olur, kainatta birbirini bulur. Madde ile mana kulunu
oluşturur. (Şu halde, madde
ve mana ikisi bir arada kula lazım) EYVALLAH. 6
Ağacımız büyüktür, rahmete her an kucak açar. Her hal, her yol ALLAH'ıma
açılan kapıdır. Yaprağı olduğumuz ağaca uyarız. Ne var ki,
değişik yaprağı olan ağacı asla inkar edemeyiz. Vardır,
mevcuttur. O halde, YÜCE'nin tasarrufundandır. Öyle oldukta, inkar edilemez.
Anca, yoz olanı görüldükte, aşıya meyyaldir. Olan olur, olmayandan kul
sorumlu değildir. Yapılacak aşıdan. Unutulmasın, tutarsa da tutmazsa
da kendi bünyesindendir. Günün yorumunu verdik. 7 Talib olan kuluna üç öğüdümüz gelir: Olduğun
gibi, bildiğin kadar, gördüğün yerde vazifeni yapabilecek isen talib
ol. ALLAH'ıma emanet olunuz. ALLAH'a ısmarladık.
|